Islanan Cenazelerim Var

'Ayrılık ve Yalnızlık Sözleri' forumunda SeLeN tarafından 5 Ekim 2010 tarihinde açılan konu

  1. SeLeN

    SeLeN Site Yetkilisi Editör

    Sponsorlu Bağlantılar
    Islanan Cenazelerim Var konusu
    [​IMG]

    Hüznün sağanağında ıslanan cenazelerim var benim, tam yüreğimin acıyan yanında
    Çok ağrıyorum
    Düştü yine bedenim, düştü yine gözlerin kanayan avuçlarımın izlerine ve beni sağır eden o
    yangın beter sözlerine
    Fersah fersah uzaklaşıyorsun, hangi denizlerin tuzuyla kavuruyorsun beni
    Benim sevdam Erciyes kadardır, bir baksan Yeditepelidir
    Bir baksan Ankara mevsimidir Benim sevdam çok sancılıdır, ege bilir bunu en iyi,
    toroslardan söndürür yangınını
    Sığmaz cilt cilt sayfalara Biçimsiz, anlamsız, coğrafyası talan,
    darma duman şehirler gibidir kuzum



    Şimdi mahyalarda kavruluyorum
    Bir ezan okunuyor gece yarısı, melekler dolduruyor şehrimi,
    susuzluğun ciğerimi kavurduğu bir anda
    Hiç bitmeyen cümlelerimin peşinden koşuşuyorlar
    Çok üşüyorum
    Bana yürek sızısı hediye etme
    Nereye gitsem, hangi sokaklarda savrulsam bükülmüş harfler çıkıyor karşıma
    Kırılganlığım dahada çatırtıyor ve başıma koca binalardan cam kırıklıkları yağıyor
    Morarmış tüm hücreleri cümlelerin Sıkışmışım sevdam



    Olmadık bir anın keşkelerini senin omzuna yükleyemem ama yüreğim
    yinede seni sayıklıyor
    Bak güz geldi toprak sen kokuyor
    Yağmur yağdırmasın mevlam, yine toprak sen kokar, korkuyorum
    Adım olursun, gökyüzüne düşlerin kurulur, sahneye sen çıkarsın Off…
    Bırakta bir hiç olarak kalayım, hiç…



    Koynuma aldığın sen titriyor, en insancıl gölgeler sarsıyor bizi
    Şizofreni krizlerin sesleri geliyor dışarıdan, şimdi yağmurda başlar
    ve bir bakmışım koynum bomboş, öfkeli serzenişlerim kapımın eşiğinden sızar dışarıya
    ve şizofreni krizlere karışır
    Çıldırırmıyım yoksa, şehrimin duvarları yarim olurmu



    En mahrem anların geliyor aklıma
    Sevişmelere ayıp diyor şehrim
    Soluklarıma soluğun siniyor, günahsın, guslüne müsaade etmiyor tabiat ama
    ben seni silemiyorum ve düşüyorum her defasında rüyalarımda
    Kan revan içindeyim



    Devriyeler çıktı sokaklara, gece yürüyüşlerime yasaklar koydu
    Odama düşen ışığına gölgeler kondu
    Lekeni bıraktım göğsümde, gürmüyormusun
    Çırılçıplağım, gelde çıksın lekelerim



    Karanlıktayım ve sessizliğin kabuğunu atmaya çalışıyorum bedenimden
    ve uzakta ölümlü savaşlar yaşanıyor
    Sen benim savaşım olma, ben yenildim şiddetli çarpışmalarda

    Islanan Cenazelerim Sen KALDIRMA
     

Bu Sayfayı Paylaş