Hiç yaşayasım yok hayat seni

'Şiirler' forumunda ASİ MARDİNLİ tarafından 9 Mart 2009 tarihinde açılan konu

  1. Sponsorlu Bağlantılar
    Hiç yaşayasım yok hayat seni konusu Hiç yaşayasım yok hayat seni

    Öyle gidişin sonunda böyle bir dünya olurdu ya ancak....
    Böyle dünyanın da böyle insanları malum.
    Hayatla yüz göz oldum yine son günlerde.
    Duyurdu sesini hayat kulaklarımı tıkamışken ona.
    Yine hayatın alıp veremediği var benimle:::

    Müptelası olduğum kederim yakamdan hiç düşmeyen
    hüznüm vardı benim. Hüclerelerime iliklerime
    kadar sıvışmış acılarım vardı::: Damarlarımda
    zehir diye gezinen bir melankolim vardı benim.

    Yine de şükürler olsundu hüznümün güzel yanına.
    Hamdolsundu acıların beni O'na yaklaştırana...
    Şükrolsundu işitilen duâlarıma.

    Şimdi şekeri alınmakla zaten büyük bir darbe
    vurulmuş çocuktan farkım bir de tokat vuruldu
    suratıma. Şekerimi geri almanın bile peşine düşemeyecek
    kadar aciz ben bir de yediğim tokatla kaldım
    öyle ortalarda:::

    Anlamadım şekerimi aldın da benden
    istediğin neydi?
    Şimdi nefretim büyük insanlara nefretim büyük hayata....
    Masum bir çocuğun yuvasına atılmış bombaları
    gördüğü gözle bakıyorum hayata. O gözle
    o masumlukla ama o şiddetle nefret ediyorum hayattan.
    Anlayamıyorum hayat ne istiyorsun benden!

    Hangi dipsiz kuyuya gizlensem hayatın sesi bana
    ulaşmaz. Yahut hangi mechul cümlenin içinde
    terk edilsem gözyaşları karışmaz okuyanıma.

    Bir derdi uğurladım derken bu uğursuz yerden diğer
    birini çıkardın hep karşıma. Şimdi ise düğüm düğüm
    olmuş bir dert yumağı var önümde:
    Çöz çözebilirsen!

    Yine başıma örüyorsun çoraplarını ya hayat yine alıp
    veremediğin var ya benimle alacağın olsun;
    demek hala keyfin yerinde....

    Ölümü düşlüyorum son günlerde.
    Hiç yaşayasım yok hayat seni...:
    Hiiiç...
     

Bu Sayfayı Paylaş