Hayriye Köyü Hakkında Bilgi Çifteler Eskişehir

'Eskişehir Tanıtımı' forumunda DeMSaL tarafından 26 Ocak 2011 tarihinde açılan konu

  1. DeMSaL

    DeMSaL Özel Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    Hayriye Köyü Hakkında Bilgi Çifteler Eskişehir konusu Hayriye Köyü Çifteler - Hayriye Köyü - Çifteler - Hayriye Köyü Hakkında



    Hayriye, Eskişehir ilinin Çifteler ilçesine bağlı bir köydür.

    Tarihi
    Köy, 1877-1878 Osmanlı-Rus savaşından sonra Kırım'dan Türkiye'ye göç eden Kırım Tatarlarından bir kaç aile tarafından 1902 yılında kurulmuştur. Kırım'dan ilk gelenler, Sultan II. Abdülhamit'in vakıflar idaresine devrettiği araziden köyün yerini 200 sarı liraya satın almışlardır. Köyün kurucuları, Hanefi (Özcan) ve Abgani Usta kardeşler, Hacı Murat, Hacı Bağış, Hacı Abbas, Hacı Ömer, Hacı Hüseyin, Hacı Abdurrahman, Hacı Cebbar, Hacı Mehmet ve Doktor Ali'dir.
    Köy, yöre halkı tarafından, civardaki höyükten esinlenilerek Çıngıllı Höyük olarak da anılmaktadır. Eski bir kervan yolu üzerinde bulunan höyüğe, yoldan geçen kervanlardaki develerin çıngıraklarından duyulan seslerden dolayı "Çıngıllı Höyük" denirmiş. Hayriye adının ise, Sultan Mahmut'un hizmetinde çalışan cariyelerinden Hayriye Hanımdan geldiği söylenmektedir. Daha önceleri Mahmudiye'de Sultan Mahmut'un himayesinde 32 köy varmış ve bu köylerden Sultan Mahmut'un kahyası sorumlu imiş.
    KARAŞ, Ertuğrul; KARASU, Cezmi ve KONGAR, İrfan (2005). Köyümüz 100 Yaşında Hayriye Köyü Çifteler - Eskişehir. Çifteler - Eskişehir: Çifteler Belediyesi.

    Kültür
    GENEL MANADA BİR KIRIM TATAR KÖYÜNÜN GELENEKLERİ TOYLAR - AŞLAR- ( DÜĞÜNLER,YEMEKLER) Toydan bir hafta önce gelin olacak kızın çeyizi evin duvarlarına dizilerek gelin evi hazırlanırdı.Toyun birinci günü et ihtiyacını karşılamak için kız ve erkek tarafında sogum olarak genellikle dana kesilirdi. Kız tarafının kızları hayvanın kesilmesini müteakip bir araya toplanırlar ve gelin de gelinin dışarısını görebileceği beyaz bir perdenin arkasına koyulurdu. Erkek tarafında ise sogum kesildikten sonra kahve tüyülerek , misafirlere hizmet edecek konakbaylar çağrılarak görev taksimi yapılırdı. Toy için birkaç gün önceden gelen misafirler eskiden seyahatlar at arabaları ile yapıldığından, zamanın ulaşım güçlükleri sebebiyle geriye gönderilmezler, ağırlanırlardı. Toyun ikinci günü kız tarafınca bütün cemaate yemek verilerek kudagıylar , gelin olacak kızı da beraberlerinde 15-20 kişi olduğu halde ev cayma (ev düzenlemesi) için erkek tarafına giderlerdi. Ayrıca kız tarafının delikanlıları da erkek tarafına giderek yapılan güreş müsabakalı sonrasında geriye dönerlerdi. Aynı gün erkek tarafınca büyükçe bir patatesin etrafı elişi kâğıtlarıyla süslenerek hazırlanan "telli çırak", elli santimetre boyunda bir ağacın iki ucuna asılarak kız tarafına gönderilirdi. Telli çırak ile beraber Kırım Tatarlar aşlarından katlama, lokum, baklava, ve yemiş olan bir sandık gönderilirdi. Ayrıca delikanlılar için de kaburga kol adı ile anılan et ve bir şişe de içki gönderilirdi. Kız tarafınca alınan telli çırak, etrafındaki el işleri parçalanarak kudagıylara dağıtılırdı. Aynı gün erkek tarafı da gelin evinin tavanına ip gererek bu ipin üzerine çeşitli baş örtüleri, ipek grepler dizerek evin tavanı ve duvarları görülmeyecek hale getirilirdi. Toyun üçüncü günü, gelinin erkek tarafına geldiği gün olup, erkek tarafınca bütün köylüye ve gelen misafirlere yemek verilirdi. Erkek tarafınca yapılan karşılamada kız tarafı da kendilerini karşılayan erkeklerin atlarına gelin kız tarafından yapılmış çeşitli çevre ve el işleri bağlanırdı.Bu karşılamada kiyevin erkek kardeşinin atına da kiyev tokuzu bağlanırdı. Ayrıca "caşlar tokuzu" da o gün gençleri temsil eden kızı karşılayan atlı arabaya verilirdi. Zaman zaman verilen bu hediyeler erkek tarafınca beğenilmez, çeşitli eziyetler yaptıkları da olurdu. Kız ve erkek tarafının gençleri arasında karşılıklı güreş müsabakaları yapılırdı. Misafir sayısının çok olması halinde 3-5 köy arasında ve kazanana verilmek üzere bir dana veya koç hazırlanırdı. Güreşte galip gelene gelin kız tarafından işlenerek hazırlanan çevre bağlanırdı. Bu çevre, aynı zamanda kızın marifeti hakkında "Kelin kız pek marifetli eken" gibi çeşitli fikirlerin yürütülmesi için iyi bir de sebep olurdu. Aynı günün akşamında erkek tarafının gençleri kiyevin yanına çağrılırak berber tarafından kiyev traşı da yapılırdı. Kiyevin yanına çağrılan gençlerin tamamına çevre bağlanırdı. Kiyevin giyeceği elbiseler giydirilir, gelin ve kiyevin bir araya getirilmesi olan "kiyev kapama" işi de aynı günün akşamında davet edilen gençler tarafından tekbir getirilerek yapılırdı. Gelininin kiyev evine geldiğinin ertesi günü uzak akrabalar evlerine geriye dönerler, yakın akrabalarla tanış yapılırdı. Tanış sırasında kız tarafı erkek tarafına çeşitli hediyeler verirlerdi. Bunlar arasında kolek, çevre, şerbenti, ıştan (kilot), para kisesi, saat kabı, çorap bağı, tabaka (tütün kisesi) ve ipek mendil olmak üzere dokuz parçadan meydana gelen "tokuz" da olurdu. Tokuzdaki diğer sekiz eşya kolekin üzerine dizilmek suretiyle hazırlanırdı." Hayriye'de'de Kırım Tatar yemek kültürü hala devam ettirilmekten olan birkaç şeyden biri. Zira, kapısı ve penceresi genellikle kuzey istikametine bakacak şekilde taş ya da kerpiçten imal edilen , bu sebeplede yaz-kış serin kalabilen aşkanalarda pişirilen çibörek, köbete, kalakay, cantık, sarıburma, arife gününün değişmez aşı kıyğaşa gibi hamur aşları hala büyük özenle hazırlanmakta ve yenmekte. İçerisi çamur sıvalı fırınlarda buğday samanı ile pişirilen doyumsuz lezzetli köy ekmeğinin yerini şehir ekmeği almaya başlamış. Ulaşım teknolojisinde dört ayağı, alnı top sekili bakımlı güzelim tatar atlarının artık “doru” “kula” “tosyalı” “iğdiş” adlarıyla beraber anılarda kalmış, calpalası çan çan öten,tekerleğinin sesiyle sahibini ele veren, saraç Ramazan ustanın marifetli ellerinden çıkan güzelim koşumların, kamçıların, yaylıların, tatar arabalarının da yerlerini model model otomobiller almış.., HAYRİYE'de de Anadolu'ya gelip yerleşen Kırım Tatarlarının hemen hemen büyük çoğunluğunun kullandığı Kırım Tatar Türkçesinin Çöl şivesi konuşulmaktadır. Yaşı 20'nin altında olanlar anlasalar da artık Kırım Tatar Türkçesini pek konuşmuyorlar. Köyde genç nüfus azalmıştır. Değişen şartlar köydeki genç nüfusu şehirlere iş aramağa zorlamıştır.

    Coğrafya
    Eskişehir iline 77 km, Çifteler ilçesine 10 km uzaklıktadır.

    İklim
    Köyün iklimi, karasal iklimi etki alanı içerisindedir.

    Nüfus
    Yıllara göre köy nüfus verileri

    2007
    2000 159
    1997 187

    Ekonomi
    Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

    Muhtarlık
    Yerleşim yerinin köy tüzel kişiliği alması ile birlikte köyün tüzel kişiliğini temsil etmesi için köy muhtarlık seçimleri de yapılmaktadır.
    Seçildikleri yıllara göre köy muhtarları:
    2009 - Naci Kıran
    2004 - Naci Kıran
    1999 - Naci Kıran
    1994 - Nihat Erten
    1989 - Enver Özcan
    1984 - Behçet Kıran

    Altyapı bilgileri
    Köyde, ilköğretim okulu yoktur fakat taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. Ptt şubesi ve ptt acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ayrıca ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır. Köyde büyük bir camii vardır. Köy halkının biraraya geldiği bir köy konağı da mevcuttur.​
     

Bu Sayfayı Paylaş