Hayattan hep birşey beklermiş tüm insanlar

'Şiirler' forumunda princess_28 tarafından 21 Kasım 2008 tarihinde açılan konu

  1. Sponsorlu Bağlantılar
    Hayattan hep birşey beklermiş tüm insanlar konusu
    Hayattan hep birşey beklermiş tüm insanlar
    kaybeder küçük umutlar peşinden koşanlar
    benim hiç bir isteğim olmadı geçici maddiyattan
    her sıkıntıdan kurtuldum sığındığım maneviyattan.

    Beni anlatmam gerek önce iki kişilikli olan ben
    biri yaşamını başka yaşamlara adamış bir ben
    biri sevgiyle beslenen duygusallıkla dolu boşluk
    pusalası olmayan bir gemi duygusallıkta yolculuk.

    Her yolcu gibi bende istiyorum yanımda çok iyi bir kılavuz
    amacım gemiyi deryada yüzdürmek olmasın sonu bir havuz
    sonsuzluk kavramını anlayamaz insan aklının sorgulamasıyla
    havuzda yüzmeye benzer açılamaz havuzda kurgulamasıyla.

    Kurguların yanlız başına bir anlamı ifade etmediği zaman
    kayıplar başlar eğer kılavuzsuz düşünceye dalındığı zaman
    sevgiden kastım kılavuzu olan güvenli limana sığınmış gemi
    o gemiki yolunu bulur deryada olmasada pusulası vede yelkeni.

    Ben insanlar tanıdım boş kafa hayatları boş sadece etten ibaret
    kılavuz olmak isterler hep birilerine ama kendileri kılavuza hasret
    bunları itiraf etmek zor gelir insanın doğası gereği başka birisine
    edene ise saygı duymalı bulduysa kılavuzu bakmamalı gerisine.

    Anlattıklarım benim en özelim ve bilinmemesi gereken maneviyatımdı
    beklentimse sevgiyi tadamamış tattıramamış kılavuzu arar yaşantımdı
    bedenler çok şeyi tadar eğlenir arar bulur er yada geç ama ruhlar asla
    kılavuzumu aramakla geçecek ömrüm sen bulduysan kendini ona yasla.

    Dünya döne döne yaşlanmış bir köhne mini minicik kalır bulunduğu evrende
    hayatlarda öyle her biri birer dünya bir hikayesi var bizim için koca gezegende
    yaşam olan tek gezegen bizim dünyamız belki şimdilik bizim bildiğimiz kadar
    amaç ise yaşam dolu frekanslar yayabilen kılavuzu bulmak için olabilmek radar.

    Milyarlarca insan var dünyamızda ben çok farklıyım
    gezinip duruyorlar günü bitirip ulaşmak için geceye
    sende gezinip durdun öylesine eminim ki haklıyım
    bense anlamlar vermekle uğraşırım bir çok heceye.

    Sen gezersin ben yazarım akşam olur gün biter
    yazdıklarım biryerlerde saklanır değerli değersiz
    ister eğlen ister hüzünlen elbet bu tadlarda yiter
    kalıcı birşeyler üretmek istiyorum belkide yersiz.

    Ben belki çok derinlere indim diye horca yargılanırım.
    Oysaki ben farklı gördüklerime şaşırınca kaygılanırım
    beni ben yapan değerlerim mi acaba onları farklı kıldı
    yargılayanlar hatırlatırım kelimelere anlamı veren akıldı.

    Aklımı kulanmam için izin verilmedi kesiliverdi önüm
    parası olan parçaladı paylaştı bilgiyi dönüm dönüm
    belki okuyamadım hapsedildim kendi yazılı kaderime
    ama kim engel olabilir farklı olarak yazılan eserlerime.

    Kendi hedeflerimi gerçekleştiremedim diye vazgeçmedim
    amacımdan vazgeçipte züppelere şerefimi ezdirtmedim
    adadım hayatımı evladıma önü açık olsun ki öğrenebilsin
    öğrenipte ideallerini tek tek ulaşarak hayatı değerlendirebilsin.

    Evet oda babası gibi farklı olmalı lakin bu dayatmayla olmaz
    bazı değerler vardırki kendiliğindendir hep öyle kalırda solmaz
    ben ona sevgiyi vericem bilgiyle ister alır ister kaçar seçim onun
    kimbilir yazgımızda olanı yazan yazmış evladım umarım iyidir sonun.

    Bu yazdığım ikinci kişilikti adanmış bir ömrün uzun çileli yaşayacakları
    çilelere göğüs germek içinse çok önemlidir kılavuzun kalbe taşıyacakları
    düşündükçe zorlukları tek tek saf ve kararlı bir sevgiye çıkıyor tüm yolların
    ve son satırım bir dua ki umarım kılavuzun hep olurda açıkta kalmaz kolların
     

Bu Sayfayı Paylaş