Hayat...

'Resimli Şiirler' forumunda maviboncuk tarafından 15 Mayıs 2009 tarihinde açılan konu

  1. maviboncuk

    maviboncuk Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    Hayat... konusu Hayat...

    [​IMG]
    Sözlerim kesildi aniden,konuşamaz,yazamaz oldum…
    Oysa vardı söyleyeceklerim sana dair…
    Ama bulamadım hangi kelime anlatır beni sana?

    Bulmak isterdim,bulup söylemek..
    Belki…anlardın beni.


    Sanki her söz eksik biraz seni anlatmaya,şaşırdım,nasıl olur da konuşamaz insan bu kadar anlatacak şeyi varken…

    Uzun zaman oldu karalayamadım iki satır.oysa anlatmak isterdim seni kıta kıta…olsun isterdim,olmadı…

    Oldurmak isterdim,
    Belki…o zaman anlardın beni.

    Sen gittin aşk bana kaldı,aşk yakışanda kalırmış.
    Ardından siyah geceler kol gezdi yüreğimde,


    Ben sol yanımı öldürdüm de Siyah'a büründüm.Kimse girmesin diye yüreğime,aşka küstüm.

    Yazamıyordum demiştim ya işte yazdım…acaba hiç yazmasamıydım?
    Ben seni aşk sanmıştım,yanılmışım…öyle olsan yanımda kalırdın.

    Şimdi,
    seni sevdiğimi unut,
    Vazgectim seni sevmekten
    Dönsen de tanımaz yüreğim yüreğini,en iyisi unutmalı bu yalan olmuş ikiliyi.



    Sözlerim kesildi aniden,konuşamaz,yazamaz oldum…
    Oysa vardı söyleyeceklerim sana dair…
    Ama bulamadım hangi kelime anlatır beni sana?

    Bulmak isterdim,bulup söylemek..
    Belki…anlardın beni.


    Sözlerim kesildi aniden,konuşamaz,yazamaz oldum…
    Oysa vardı söyleyeceklerim sana dair…
    Ama bulamadım hangi kelime anlatır beni sana?

    Bulmak isterdim,bulup söylemek..
    Belki…anlardın beni.

    [​IMG]


    Şimdi,
    seni sevdiğimi unut,
    Vazgectim seni sevmekten
    Dönsen de tanımaz yüreğim yüreğini,en iyisi unutmalı bu yalan olmuş ikiliyi.

    [​IMG]


    [FONT=Times New Roman, Times, serif]Neyse ki,
    Merhabalarım kadar kadar olmadı vedalarım,
    Kahkahalarım hıçkırığa herzaman dönüşmedi.
    Hep kıyısından döndüm uçurumların....
    Acıya yatıp hasretle uyansam da,yanarken gülümsemeyi öğrendim..
    [/FONT]​
    [​IMG]
    [​IMG]
    [FONT=Arial, Helvetica, sans-serif][FONT=Arial, Helvetica, sans-serif]Karmaşıklığın ortasında birleşti ellerimiz umarsızca...
    Hatırlar mısın ilk lafın "merhaba" demekti bana...
    İçim ürpermişti o dakika...
    Gözlerine bakmaya da korkmuştum aslında...
    Gerçi sebebini sana da söylemedim ya hala...
    Bak yoksun ya söylüyorum işte sana...
    Sana olmasa da bana olduğun bu deftere,
    Cebinden çıkarp verdiğin kaleminle...
    Korkum bundandı, korkum seni sevip de kaybetmektendi...
    Ve korkum senin ardından acı çekmekti...
    Ama sana demesem de, belli etmesem de korkumu...
    Yine bak oldu işte...
    Seni sevdim de kaybettim...
    Kaybedip de acı çektim bak işte...[/FONT]
    [/FONT]

    [​IMG]
    [​IMG]
    [FONT=Arial, Helvetica, sans-serif] [/FONT][FONT=Arial, Helvetica, sans-serif]Gözlerimi kapamakta fayda etmiyor artık heran zaten gözümün önundesin fakat elimi uzattığımda yetişermiyoruum sana korkuyorum sensizlikten ve acı dolu günlerin beni bekledini düşünmekten...
    Acılarımın ilacı, derdimin dermanı nerdesin?
    Söylemesi ne kadarda kolay UNUT peki nasıl unutacağım.Hangi doktorun ilacı iyi gelir bu aşka ve hangi öğretmen tanımlar aşkı.
    Ben gözyaşlarımın arkasına sığınıp ,kuytularda, karanlıklarda acı içinde haykırmaktan söz ediyorum...Herkezin kaldırabileceği yük değil bu aşktan bahsediyorum günlük sevmelerden değil hanginiz cehennem ateşini yüreğinde hissetti hanginiz gözlerinden kan gelinceğe kadar ağladı hanginiz sevdiği uğruna ölümü bile göze aldı hiç birinizin yüreği benim kadar yanmadı benim kadar aşk yaraları almadı kalbine...
    [/FONT]

    [​IMG]
    [FONT=Arial, Helvetica, sans-serif] [/FONT][FONT=Arial, Helvetica, sans-serif]Uzaklardan bir ses olmanı isterdim.bir selam,bir nefes..."üşüme" diye seslenmeni isterdim...bir el olmanı isterdim,bir kol..."özledim" deyip
    sarılmanı... en karanlık yerinde düşlerimin çıkıp gelmeni isterdim. Kınalı bir bahar gibi,umut ışığı olmanı isterdim hayatıma... gelseydin ve yaslasaydım başımı omuzuna,ağlasaydım doya doya...geçerdi içimin üşümesi,kirpiklerimde yağmurlar dumanlanmazdı biliyorum...
    [/FONT]

    [​IMG]
    [FONT=Arial, Helvetica, sans-serif] [/FONT][FONT=Arial, Helvetica, sans-serif]Bıraktım hadi git.Sevmelerim sana değil artık,çocukça buluyorsun ya hislerimi çocukça sevmelerim de yok artık.Hani bırak artık diyordun kendine ilgini yoğunlaştıracak başka şeyler bul diyordun evet buldum.



    Bıraktım seni hadi git. Sakın bakma ardına ben bitirdim sana olan sevmelerimi ve sanırım bir özür borçluyum sadece seni sevmek seni önemsemiş olmak adına bir özür. Evet özür dilerim. Seni herşeyin üstünde tuttuğum çok sevdiğim için. Merak etme yaşanmaz bir daha böylesi yaşanamaz da zaten benim gibi bir sevenin yokken. Korkuyordum ya hani bir gün bitecek diye bak artık korkularım da yok çünkü artık benim için sende yoksun. Ne yazik ki bir zalimi sevmek hatasında bulundum, ne yazık ki sevginin ne demek olduğunu bilmeyen bir vefasıza tutulmuş yüreğim. Pişmanlığım gerçek olmayan sevgine inanmış olmak, aldanmış olmak. Üzülmem senin için artık ağlamam ıslansada gözlerim dökmem yaşlarımı senin gibi bir duygusuz için! Değerdin herşeye,herşeyin en güzeline isteseydin verecek çok şeyim vardı sana sevgi adına ama istemedin.
    [/FONT]
    [FONT=Arial, Helvetica, sans-serif] Öyle ise bıraktım seni ..[/FONT]
    [​IMG]
    [​IMG]
    [FONT=Arial, Helvetica, sans-serif]Ve hayat da gider onun peşinden... Terk edildiğin yerde öylece kala
    kalırsın... Bir sabah uyanırsın ki gözünü açtığın ömür senin ömrün
    değildir... Aynada tek parça görünen bedenin, aslında lime limedir..
    Nefes diye içine çektiğin ciğerlerinde parçalanmış aşkının cam
    kırıklarıdır... Her sabah ölmeyip neden uyandığına lanet edersin...
    Kulağın hiç çalmayacak olan telefondadır... Zaman dursun saatler hiç
    geçmesin istersin...
    "Tanrım ne olur gerçek olmasın, ne olur güneş doğmadan geri dönsün,
    teninde bir başka tenin kokusunu getirse bile dönsün yeter ki..
    Bir gecede değişir ömrün... O bir türlü inanmak istemediğin kader
    seninle alay eder gibidir... Ömrünü adadığın, yıllarını önüne
    serdiğin aşkın bir gecede bir başka hayata karışmıştır işte... Bir
    gecede bir başkasının aşkı olmuştur...
    İNANAMAZSIN!.

    Sen hiç o yüreğine sığdıramadığın aşkını bir başka sevda için
    ağlarken gördün mü?...
    Ben gördüm!...
    Kör oldu gözlerim onunla sevdasına ağlamaktan... Bir alev topu gibi
    onun için çığlık çığlık yanarken siz hiç aşkınızın önünde diz çöküp "Bu
    kadar çok seviyorsan bırakma onu, sana kıyamam ne olur git" diye
    yalvardın mı?...

    Onu bir başkasının kollarında düşünürken sen hiç geceler boyu
    aklını kaçırmamak için kendi kendine bağırdın mı?
    "Unut onu, unut onu, unut onu ya da ÖL!...
    " İçindeki o durmak bilmeyen yangının acısını dindirsin diye
    kanatıncaya kadar bileklerini ısırdın mı?...
    Göz yaşları içinde yastığına gömülüp her Tanrı´ya sığınmak
    istediğinde, artık başka bir yüreğe sevdalı olan aşkını ondan
    geri istemekten utanıp, dua etmekten vazgeçtiğin oldu mu hiç?...
    Sen hiç yana yana sevdiğin bir sevgilinin yoluna gençliğini
    serip, "güle güle" başka bir aşka uğurladın mı?...

    Ama ölüm gelmez bir türlü... Ne yapsanız öfke duyamazsın, giderken
    bir kibrit aleviyle ateşe verdiği ömrünün alevleri içinde eriyip
    giden yüzünüze silinip giden kokunuza, kül olan yüreğinize dönüp bir
    kez bile bakmayan o sevdanıza... Anlarsınız aşktır bu, öfkeyi bir türlü
    yurduna kabul etmeyen... Vefasız bir unutuşa kurban olsa da solup
    yitmeyen... Hayattan soğutup SANA ÖLÜMÜ ÖZLETEN...... Ölü bir bedende
    canlı kalmakta direnen... ANLARSIN AŞKTIR BU...
    [/FONT]

    [​IMG]
    [FONT=Arial, Helvetica, sans-serif]Ben ne zaman yalnız kaldım, bilmiyorum..
    Ne tuhaf,
    Vaktim olmazdı.
    Yalnızlığı bunca bilirken kendimi hiç yalnız sanmazdım.
    Çevremde hep birileri vardı, ben hep birilerinin yanındaydım.
    Günler belirsiz bir gelecek için neredeyse kendiliğinden hazırlanırdı,
    Aramızda habersiz gidip gelen gündelik armağanlarla
    Kendi kendini taşıyan bir ırmağın akıntısında hayat bizi kendi sahillerimize ulaştırırdı ..
    Bazı evlerden taşınırdık, bazı insanlar girip çıkardı hayatımıza,
    Bazı mektuplar alırdık, bazı sözler, çiçek selamları..
    Sonraları bazı tanıdıklarımızın ölümleriyle de karşılaştık,
    Elde olmayan nedenlerle
    Ssudaki halkalar gibi genişleyen;
    Küçük alınganlıklardan büyük dargınlıklara..
    Vazgeçişler, unutuşlar, kayıplar
    Birbirimizi çok sevdik hep yıllarla azala azala..

    Şimdi ne zaman yalnız kaldığımı düşünsem,
    Yalnız olmadığımı kanıtlamak istiyorum kendime
    Eskiden iki albüme sığdırdığım hayatım,
    Şimdi sığmıyor eskilenlerle çoğalmış fotograflara.
    Telefonun başına geçiyorum,
    Alt alta dizilmiş onca ad arasında seken ömür parçası..
    Gün ölüyor meşgul numaralarla.
    Şimdi ne zaman yalnız olduğumu düşünsem,
    Şimdi ne kadar yalnız...
    Yalnız olduğumu anlamam için beni hiç yalnız bırakmadınız.

    Ben ne zaman yalnız kaldım, bilmiyorum

    ..........
    [/FONT]


    [​IMG]

    [FONT=Arial, Helvetica, sans-serif] [/FONT][FONT=Arial, Helvetica, sans-serif]..: Kalbime Gömüyorum :..


    Gittiğinden beri kalbimde bir boşluk, kalbimde bir sızı… Hayatımda anlamsız hüzün… Bittiğinden beri hiç yeni bir güne açılmadı bu gözler… Senden başka kimseyi kabullenemedi bu kalp. Tek sahibi sendin çünkü… İlk sahibi… Ve hep sahibi olacak kişi…



    “Sana bir şarkı daha yapacağım
    Adi unuttum seni olacak
    Belki de kimseleri aramıyorum
    Tanrım bu yaraları kim saracak”

    Sonu gelmeyen bir masala beraber koyduk son noktayı. Teker teker kapattık mutlu günlerin sayfalarını… Sevgilerimizi kalbimize,kalbimizi içimize gömdük... Kalbimizin ne dediği kimin umurundaydı… Böyle olması gerekiyordu başkalarına göre. Böylesi bizim için en iyisiydi. Biz neden bunun farkında değildik. Eğer iyi olan buysa neden felç olmuştu sol yanımız? Gözlerim neden uykuya hasret kalmıştı? Ben neden yeniden sigaraya başlamıştım? Sen neden gülmüyordun eskisi gibi gözlerinle? Son sözümüzdü ; “BİTMEYECEK” demiştik… Ve bitmedi işte…

    “Karşımda resmin duruyor
    Günlerim sensiz geçiyor
    Bir ömür böyle nasıl sürecek
    Dayanamıyorum
    Zaman nasıl hızlı geçiyor
    Gözlerim dolu dolu oluyor
    Saatlerce seni izlemeye doyamıyorum”

    En yakınımdaki insan el olmuştun şimdi. Evde seni başkası bekliyordu. Yatağında bir başkası yatıyordu. Sana akşam yemeklerini O hazırlıyordu. “Canım” diyordu beklide sana. Cuma akşamları Boş Sokaklarda onunla geziyordun. Ve belki de sen ona “Kocacıgım” diyordun…

    Bu masal da fazla sürmedi. Sen başrol oynayamayacak kadar beceriksiz birisin kabul et bunu. İşte bitiyor hayatında kim bilir kaçıncı hikâye. Yine başaramadın… “Bitiyor” dedin. “Bitkisel hayatımızdan o cıvıltılı günlerimize geri dönelim.” Hiçbir şey eskisi gibi değildi. Ben bile… Ve hiçbir şey eskisi gibi olamazdı zaten…

    Geri geldin. Seni deli gibi özlerken yoktun. Yalnız ağladım geceleri. Yağmurda yalnız ıslandım. Tek başıma yaşadım seni. Boş Sokaklarda yalnız gezdim. Üşüdüm yazın ortasında. Sol tarafımda hep bir sızı taşıdım en içten kahkahamı attığımda. Ama seviyorum işte… Yapabileceğim bir şey yok… Bende özledim seni, eski günleri… Ama dedim ya hiçbir şey eskisi gibi değil ve olamaz… Kalbim sen diye bağırsa da mantığım buna el vermiyor… Affet…

    “Şimdi kalbimi mi beynimi mi dinleyim
    Anlamadım ki ben simdi neyleyim
    Seni çıkarıp içimden atamıyorum
    Hayır hayır ama artik olmaz
    Bundan böyle yerin dolmaz
    Seni çaldığın kalbime gömüyorum”

    Sensiz belki de hiç gülmeyeceğim hayatımda. Bir daha “sen” olmayacak dünyamda. Ben artık kendi şehrimde yaşıyorum, kendi karanlık yalnızlığımda…
    [/FONT]
     

Bu Sayfayı Paylaş