Hayat Bana Yalan Söyledi

'Hasret ve Özlem Yazıları' forumunda Fatma tarafından 21 Ağustos 2008 tarihinde açılan konu

  1. Fatma

    Fatma Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    Hayat Bana Yalan Söyledi konusu
    İlk kez hesaplaşıyorum kendimle
    Tuhaftır kalemi,kağıdı ve seni onca sevmeme rağmen
    Sana ilk kez yazıyorum


    Şimdi sen yoksun,seni düşünmek var
    Çocukken de seni düşünürdüm her gece
    Radyo dinler,şiir yazardım
    Her Çarşamba pazara giderdik annemle
    Babam maaş aldığında baklava yerdik
    Dondurmayı da çok severdik
    Ablam üç top yerdi,ben iki top
    Yalnızca bu yüzden kavga ederdik
    Oysa hayatımın vazgeçilmeziydi ablam
    Onun da yüzü hiç gülmedi,hayırsızın birine kaçıp mahvetti
    hayatını


    Aklımdan hiç çıkmaz gittiği günkü karanlıklar
    Hüznümü büyüttüm o günden beri,kendimi değil
    Gözlerimde hala bir çocuk ağlar
    Düşlerimi gezdirdiğim bulutlar bir tohumun özlemiydi çiçeğe
    Ve hala kulaklarımda annemin sesi
    Bitirsen şu okulu,bir işe girsen
    Şiirle karın doymadığı doğruydu
    Bak Cemil okudu mühendis oldu
    En güzel kızıyla evlendi Üsküdar'ın
    Evini de aldı arabasını da
    Bense bağlama çalardım kendi halimce
    Sesim güzelmiş öyle derlerdi
    Nereden bilirdim hep hüzün türküleri söyleyeceğimi
    Hayat bana yalan söyledi


    Mektuplar yazardım Almanya'daki abime
    Okulu bitireceğime söz verirdim
    Masum düşlerimin o en sürgün adasında
    Bakışları uzaklara dalıp giden şarkılar
    Ve mevsimsiz solmuş bir çiçek gibi
    Ayaklar altında nasıl ezilirse umut
    Benim de güneşimi işte öyle çaldılar
    Öyle tutsak aldılar sevinçlerimi
    Sensiz geçen her günü hesabıma yazdılar
    Şimdi öyle uzak ki çay içip,simit yediğimiz o günler
    Kardeşine karne hediyesi uçurtma yaptığım günler öyle uzak
    ki


    Oysa saçaklarda titreyen bir serçenin ekmek tanesine kanat
    çırpması
    Ve bir anne duası kadar içten sevmiştim seni
    Fener stadında beşiktaş maçı ve parasızlığımız devam
    ederken
    Bütün mavilerimi sana vermiştim
    Kaybetmek alnıma yazılmış sanki,olmadı bitanem
    Hayat bana yalan söyledi


    Babanın tayini çıkıp da gittiğiniz o kış
    Yine pençe yaptırmıştık ayakkabılarımıza
    Sana söyleyemedim ama işten ayrılmıştı babam
    Kapanmıştı çalıştığı lokanta
    Senet zamanları daha bir çökerdi omuzları
    Ve akşam trenlerinin işçi yorgunluğuyla daha bir uzardı
    raylar


    Sitemlerim bile eğlenmişti hayata
    Öfkeli bir yanardağ isyanlara uyanmıştı
    Üstelik sen de yoktun artık
    Oysa yalnızca sen öpmüştün gözlerimi
    Bir yanı hep eksik kalmış çocukluğumun
    Aslında her insan biraz yenikti hayata ve biraz küskün
    Son trende kaçınca son istasyondan öyle kalakalırdık
    Yorgun ve üzgün
    Kendime düşmanlığım bu yüzden
    Hep kendime pişmanlığım
    Şimdi her şeyim yarım
    Fotoğrafının arkasına ne yazdığımı bile çoktan unuttum
    Bir silahım olsaydı bir silahım
    Yoksulluğu şakağından,kaybetmeyi kalbinden
    Ve sensizliği alnının tam ortasından vururdum
    Düzmece duygular harcım değildi
    Uzak denizlerin fırtınasıydım
    Karlı dağların kekliği
    Yoksuldum yoksul olmasına ama onurluydum
    Şimdi ne sen varsın ne o eski sevdalar
    Olsun üstüme devrilse de bu sağır karanlık
    Akşam olur şairlere gün doğar
    Bir kerecik söyle demiştin
    Söyleyememiştim hani
    İşte şimdi söylüyorum
    Seni Seviyorum ..
     
  2. Google

    Google Özel Üye

    paylaşım için teşekkürler....
     

Bu Sayfayı Paylaş