Hafİf bİr tebessÜm olacaktir gerİde biraktiĞin...

'Dini Sohbetler Dini Forum' forumunda RiVeR_Nn tarafından 29 Ocak 2009 tarihinde açılan konu

  1. RiVeR_Nn

    RiVeR_Nn Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    Hafİf bİr tebessÜm olacaktir gerİde biraktiĞin... konusu HAFİF BİR TEBESSÜM OLACAKTIR GERİDE BIRAKTIĞIN...

    Pamuk Prensesler, Cindrellalar, Heidiler v.s. okudukça keyiflenir, masallar dünyasında kendimize yer edinebilmenin çılgına dönmüş mutluluğunu yaşardık...

    Büyüdük, geliştik, masal dünyasından gerçek yaşamlara yönelen hayat çizgimizde, sert ve acımasız bir dünya olduğunu farkettik...

    Masallar yalanlara, masal kahramanları da bir numaralı yalancılara dönüşüverdi. Güvenle yetiştirildiğimiz sımsıcacık kollardan koparılıp, kırılganlığa acımasızlığa, haksızlığa alıştırılmaya çalışılan ruhumuzla salıverdik yüreğimizi gerçeğin kuçağına...

    Bir tokat gibi yüzümüze çarpan, çoğu zaman yaşarken zorlandığımız hayat yolunda, sert ve acımasız

    bir dünyanın farkındalığına vardığımızda, bizlere öğretilmiş değerlere, sözde doğrulara, savaşlara, kirlenmiş insani duygulara, hayal kırıklığına kapılarak başkaldırdık, isyan ettik, sessiz çığlıklarımızı içimize zehir gibi akıtırken...

    Güçlü olmak için değildi tüm başkaldırımız, güçlünün gücünden korkmadığımızı göstermekti aslında bütün sessiz çığlığımız...

    Akıp giderken hayatlar, bir çoğumuz bu engebeli yollarda, er yada geç karşılaşmışızdır haksızlıklarla, ahlaksızlıklarla, çirkin ve bayağı yüzlerle...

    Önemli olansa, tüm bu olumsuzluklara rağmen, seçeceğin yoldur, vicdanını, kalbini, insanlığını ortaya koyarak...

    Ya aynı kurallara uyacaksın, ahlaksızlık, haksızlık üzerine yenilerini ekleyerek, ya da onurunu, insanlığını yanına alarak başkaldıracaksın kendine saygını koruyarak...

    İşte tüm bu zorbalıklar karşısında kimimiz insan olabilmenin savaşını vererek direndik, onurumuzu, benliğimizi, vicdanımızı yücelterek, kimimiz yenik düştük, ezildikçe ezme, haksızlığa uğradıkça haksızlık yapma arzusuna teslim olarak...

    Yaşadığımız bu dönemlerde insan olabilmenin gizemini ararken, benliğimizi kapıp koyurmuşken ortalığa, riyakarların, kendi çıkarlarını herşeyden önde tutanların, egoist olanların, başkalarını işlerine geldiği gibi kullananların, her konuda başarıyı yakalamış gibi görünmelerine isyan ederken, bizlerin de doğru olanın haksızlığı öğrenmesi mi ve kendimizden mi vazgeçmek olduğunu düşünüp durduk, yaşanılanların nedenini sorgularken...

    Kötü olabilmenin yakıcı tılsımından sıyrılıp, iyi olabilmenin zorlu yollarında yürümeye çalışmak ve iyi olabilmeyi başarmaktır önemli olan...

    Kötülüğe, çirkinliğe, haksızlığa v.s. dair ne varsa, en kolayıdır yaşama bu duyguları nakış gibi işlemek, zor olan ise, iyiyi, güzeli, vicdanı, insanlığı yaşayabilmek ve koruyabilmektir tüm kirlenmiş ruhlara inat...

    Tüm bu yaşanılanlar karşısında önemli olansa, dönüp geçmişine yolculuk ettiğinde, tüm gerçeklere inat, mutlu sonların yaşandığı masal güzelliğini hala ruhunda taşıyarak, utanmadığın, kendine saygını yitirmediğin, bir şeylerden korkarak değil sadece vicdanının hür sesinin çığlıklarıyla gururlanmayı hissettiğinde, hafif bir tebessüm olacaktır geride bıraktığın...
     

Bu Sayfayı Paylaş