h.z. SEDDAT İBNİ EVS (r.anh)

'Sahabeler ve Alimler' forumunda sleza tarafından 10 Ağustos 2008 tarihinde açılan konu

  1. sleza

    sleza Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    h.z. SEDDAT İBNİ EVS (r.anh) konusu Seddad İbni Evs radıyallahu anh âbid, zâhid bir zât... Allah korkusundan kalbi ürperen, devamlı vücudu titreyen ve derin tefekküre dalan bir yiğit... Gece yattığı zaman ilâhi rahmetin enginliğini düşünen ve ilâhi azâbın şiddetini de unutmayan bir zâhid...


    O, Medineli müslümanlardandır. Hazrec kabilesinin Neccar koluna mensuptur. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem efendimizin şâiri Hassan‘ın yakın akrabası. Babası Evs İbni Sâbit, Akabe‘de islâm‘la şereflendi. Bedir harbine iştirak etti. Uhud‘da şehid oldu. Annesi Harime de müslümandı. Seddat böyle güzel bir muhitte, müslüman bir aile ocağında yetişti. Geniş bir ilme sahipti.

    Ubâde İbni Sâmit (r.a) onun, ilmî konularda herkesin kendisine başvurduğu zâhir ve bâtın ilimlerine vâkıf bir ilim eri olduğunu söyler. Seddat (r.a)‘ın ilmi ve hilmini “Mecmeu‘l-bahreyn“ olarak tavsif eder.

    O, yumuşak huylu, açık sözlüydü. Ağzından lüzumsuz bir söz çıkmazdı. Bir defasında ağzından bir söz kaçmıştı. Zaman kaymetmeden şu açıklamayı yaptı: “İslâm‘a girdiğim günden beri sözlerimi dikkat ederek söylemeğe çalıştım. Fakat bu söz nasıl oldu ağzımdan kaçtı. Onu aklınızda tutmayın.“ dedi. Riyadan, gösterişten de çok sakınırdı. Namazlarından sonra duâ ve istiğfarı çok yapardı. Sık sık tefekküre dalardı. Allah korkusuyla kalbi ürperir ve: “Ya Rabbi! Cehennem ateşini düşündükçe uykum kaçıyor.“ derdi. Saman üzerindeki dâne gibi sabahlardı.

    O, son derece halim selimdi. Kalbi rakik; yufka yürekli ve gözü yaşlıydı. Birgün ağlarken görüldü. Kendisine: “Niçin ağlıyorsun?“ diye soruldu. O da: “Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem‘in bir hadisini hatırladım da onun için ağlıyorum.“ dedi. Rasûlullah (s.a) bu hadisinde: “Ümmetim için şirk ve gizli şehvetten korkuyorum.“ buyurdu. O zaman ben: “Ya Rasûlallah! Ümmetin senden sonra şirke düşecek mi?“ diye sordum. Resûl-i Ekrem (s.a): “Evet, dediler. Gerçi onlar güneşe, aya ve puta tapmayacaklar, fakat işlerinde riyakârlık yapacaklar. (Allah için değil de ondan başkalarının rızası için hareket edecekler) Gizli şehvet ise şudur: Onlardan biri, oruç tutar, oruçlu olur. Sonra şehvete sebeb bir şeyi görür ve orucunu bozar.“ buyurdu.

    Seddat İbni Evs (r.a) islâm‘ın emir ve nehiylerine uymakta çok titizdi. Hayatında tatbik eder, taviz vermezdi. Çevresine de Allah Teâlâ‘nın emir ve yasaklarını güleryüzle, tatlı dille anlatırdı. Her fırsatta tebliğ vazifesini unutmazdı. 50 kadar hadis-i şerif rivayet etti. Râvileri arasında Şâm‘ın en güzîde ricâli vardı. Oğulları, Ya‘lâ ve Muhammed ile Mahmud bin Lebid, Mahmud bin Rebi‘, Abdurrahman bin Ganem, Beşir bin Ka‘b bunlardan bazılarıdır.

    Onun rivayet ettiği hadislerden bir kaç tanesi şöyledir:

    Ebû Es‘as es-Sağani rivayet ediyor: “Şam Cami-i şerifine gitmiştim. Orada Seddat İbni Evs ile karşılaştım. Bir yere gidecekti. Nereye gideceğini sordum. O da; Hasta bir arkadaşını ziyaret edeceğini söyledi. Ben de kendileriyle gelebileceğimi söyledim. Beraber gittik. Oraya varınca hastaya durumunun nasıl olduğunu sordu. Hasta: “Nimet içerisinde olduğunu“ söyledi. Bunun üzerine Seddad: “Günahlarının affedildiğini sana müjdelerim. Çünkü Resûl-i Ekrem sallallahu aleyhi ve sellem‘in şöyle buyurduğunu işittim.“ dedi ve Efendimizden duyduğu hadis-i kudsîyi nakletti: “Allah Teâlâ buyurur ki: Mü‘min olan kullarımdan birini imtihan ettiğim zaman, o bu imtihanı hamd ile karşılarsa, anasından doğduğu günki gibi günahlarından temizlenmiş olur.“ buyurdu.

    Seddat İbni Evs (r.a) iki Cihan Güneşi efendimizden ayrılmazdı. Yaşı küçük olduğu için savaşlarda bulunamadı ise de onun muhabbetiyle hep beraberdi. Birgün bir arada iken, Fahr-i Kâinat (s.a) efendimiz: “Yanımızda yabancı birisi var mı?“ diye sordu. Biz de: “Yok Ya Rasûlallah dedik. Kapının kapatılmasını işaret ettikten sonra: “Ellerinizi kaldırınız, Lâ ilâhe illallah deyiniz.“ buyurdu. Bir müddet bu şekilde kelime-i tevhide devam etti. Sonra mübarek ellerini indirdi ve; “Sana hamd olsun yâ Rabbi! Beni bu kelime ile gönderdin. Bana onu emrettin. Bana, onunla cenneti va‘dettin. Sen va‘dinde hulf etmezsin. Va‘dinde duran yalnız sensin.“ buyurdu. Bu sözlerden sonra bize: “Sizi müjdelerim Allah teâlâ sizi mağfiret buyurdu. Hepinizi bağışladı.“ dedi.

    Birgün o yine Fahr-i Kâinat (s.a) efendimizden hadis naklediyordu. Onun şöyle buyurduğunu işittim. “Kim riyâ ile namaz kılar, oruç tutar, sadaka verirse, o Allah Teâlâ‘ya ortak koşmuş olur.“ buyurdu demişti. Avf İbni Mâlik ona: “Böyle bir adamın amelinden halis olanı ayrılarak kabul olunmaz mı?“ diye sordu. Seddad (r.a) da şu hadis-i kudsiyi nakletti: “Müşrik olan insanın çoğundan da, azından da zâti-i kibriya müstağnidir.“

    Yine rivayet ettiği hadislerden bir tanesinde: “Ey insanlar Dünya, hazır bir meta‘dır. Ondan iyiler de kötüler de yer. Âhiret haktır. Orada Allah Teâlâ hükmeder. Ey insanlar! Sizler âhiret adamı olunuz. Âhireti düşünüp ona hazırlanınız. Dünya adamlarından olmayınız. Âhireti unutup dünyaya dalanlardan olmayınız. Siz, Allah‘dan korkarak amel yapınız. Biliniz ki, amellerinize göre arz olunursunuz. Allah Teâlâ‘ya mutlaka kavuşacaksınız. Kim zerre miktar hayır yaparsa, onun karşılığını görür. Kim de zerre kadar kötülük işlerse onun karşılığını görür. Cezasını çeker.“

    Seddad İbni Evs (r.a) ömrünün sonlarına doğru Şam, Filistin, Beytül Makdis ve Humus‘ta bulundu. Bu havâlide ilimle uğraşanlar hep ona müracaat ederdi. 58. hicri yılında yetmiş beş yaşlarında iken Kudüs‘te vefat etti. Cenab-ı Hak şefaatlerine nâil etsin. Amin.
     
  2. Google

    Google Özel Üye

    Paylaşım için tesekkürler
     

Bu Sayfayı Paylaş