"Geri dönüşü olmayan yollara" atfedilmiştir

'Şiirler' forumunda NeslisH tarafından 9 Aralık 2008 tarihinde açılan konu

  1. NeslisH

    NeslisH Özel Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    "Geri dönüşü olmayan yollara" atfedilmiştir konusu
    Siyahlığına beyaz giydirilmiş gece...

    Araladım perdeyi...

    Beyaz...Alabildiğine beyaz...

    Sokak lambasının titrek ışığının altında rüya gibi tanecikler...

    Heyecanlandırırdı çokça beni kar...

    Yokladım kalbimi

    Şaşırmadım...

    Bu beyazlıkta titretemedi yüreğimi...

    Pencereyi açtım...

    Havadaki beyazlığı,saflığı soludum derinden...

    Yumdum gözlerimi

    Geriye arşınladım hızla zamanı...

    Bir önceki şubat...Ondan önceki şubat...Daha da önceki...

    Yeniden yokladım çocuk yüreğimi...

    Kıpır kpır...

    Şubatlardan bir önceki şubatı seçtim...

    Karmakarışık bir halet-i ruhiye...

    Ama seviyordum bu hali...

    Keşmiştim herkesle sözü,sohbeti...

    Hayalin...Kalpten kalbe sohbetimiz yetiyordu bana...

    Niyeydi...neydi bilmiyordum...

    Hep seninleydim anlamsızca...

    Oysa ki yoktun hiç...

    Ve bu kez sular tersine akmıştı...

    ''Birine dokunmak,onun ruhuna dokunmaktır.''

    Bunu yeni öğrendim...

    Ve bu kez sular tersine akmıştı...

    Sen önce ruhuma dokunmuştun...

    Oysa bana hiç dookunmamıştın...

    Vuslatsız hasret yolculuğunun son durağındayım şimdi...

    Bir hayli garip...

    Geçen şubat çocuktu yüreğim...

    Şimdi ise hatıralarla zihnim...

    Hatıralar aşıklar ve ihtiyazların hazinesidir...

    Ben ihtiyarladım sanırım...

    Bu şubat el değdi beyazlığımıza...

    El değdi beyazlığına...

    El değdi beyazlığıma...

    Hissiz...boşvermiş...öylece akıntıya saldım kendimi...

    Herkesi birden mutlu edemiyor insan...

    Öğrendim...

    Ya haklı ya mutlu oluyorsun hayatta...

    Yaşayarak öğrendim...

    Üşümeye başladım...

    Daha çok ruhum üşüdü...

    Isıtmak namümkün ruhumu...

    Siyahlığına beyaz giydirilmiş bu gecede anlıyorum ki bir kere daha,

    Geri dönüşü olmayan çocuk yüreğimi ne çok özlediğimi...
     

Bu Sayfayı Paylaş