Geldiğim gibi gidiyorum, sessiz ve gölgesiz...

'Ayrılık ve Yalnızlık Sözleri' forumunda Mavi_Sema tarafından 8 Nisan 2009 tarihinde açılan konu

  1. Mavi_Sema

    Mavi_Sema Özel Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    Geldiğim gibi gidiyorum, sessiz ve gölgesiz... konusu
    [​IMG]


    Ne zaman güneşin doğuşuyla batışı arasındaki zamanı kaçırmış bir suçlu gibi yaşasam şu gökkubbenin altında,
    Elma şekeri yanaklı küçük mahçup bir kız çocuğu gibi bakamam yeryüzünün yüzüne.
    Utanırım telaşımdan.
    Korkarım telaşımla ölen kuru sıkı zamanların kurşuni bakışlarından.
    Korkarım yaşayamadıklarımdan.
    Ve yaşayamadıklarımın günahlarından aklarken kendimi,
    Hep aynı şeyi düşünürüm mabedimde,
    sessiz ve gölgesiz.

    Yaralı bir kuşun ölüme diyemediği gibi;
    Ne çare.....
    Ne benim telaşım ne de korkularım çaredir , güneşin doğduktan sonra batışına.
    Her başlangıcın bir sonu vardır.
    Ve her başlangıç bitmek için sonuna varır.
    Uzun bir yolculuğun sonunda sade bir istasyona varmak için kenetlenir, başımı camına yaslayıp yalnızlığımı gezdirdiğim uzun boylu tren kömür gözlü raylara.
    Erguvanları, yaseminleri ıslatan yağmur iki küskün
    mavi
    bulutun öfkesinden dinmek için, eninde sonunda düşer yerçekiminin kollarında toprağa.
    Ve her aşk, bitmek için başlar yorgun bir şairin az dizeli kısa şiirlerinin satır aralarında,

    Sonra yine ansızın biter son mısralarda.
    Her beyaz yalan doğrusunun affında,
    Her siyah keder mavi bir sevinç çığlığında biter.
    Okul önlüğümü özledikçe kavuştuğum çocukluğum, gençlik çağımda,
    Gençliğim, kimbilir ne vakit biter.
    Ve ne vakit başlasam yeniden seni sevmeye,
    Sana olan sevgim nefretimin reddinde biter.

    Her başlangıcın bir öyküsü bir de sonu var ya,
    Her gelişin de bir gidişi var,
    sessiz ve gölgesiz....

    Söyleyecektim sana;
    Bir iki satır yazsaydım uçurumun kenarında tutamadığın ellerimle,
    Yaralı bir kuşun
    diyemediklerini
    söyleyecektim sana,
    Ve diyecektim ki;
    Gidiyorum,

    Kaderi bir kış vedasına yazılmış küçük , beyaz , ince ve üşümüş bir kar tanesi gibi gidiyorum hayatının baharından.
    Menteşelerinin gıcırtılarına yıllarca dayanan meşe gibi, kayın gibi ve bir sabah ansızın kapına dayanan aşk gibi gidiyorum.
    İnce demirlerine, hayatı tuttuğum ılık ellerimle, dokunduğum balkonumdan seni uğurlarken el sallar gibi gidiyorum.
    Her başlangıcın bir öyküsü bir de sonu var ya,
    Belki senden önce, belki de senden sonra,
    Sana diyemediklerimi susarak,
    Ama hep senin istediğin gibi,
    Geldiğim gibi gidiyorum, sessiz ve gölgesiz...
     
  2. maviboncuk

    maviboncuk Üye

    yüreğinize sağlık nergis hanım çok güzel bi şiir
     

Bu Sayfayı Paylaş