Gamzelerine Düş/üyor Yokluğum

'Şiirler' forumunda Mavi_Sema tarafından 11 Mart 2009 tarihinde açılan konu

  1. Mavi_Sema

    Mavi_Sema Özel Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    Gamzelerine Düş/üyor Yokluğum konusu
    Gamzelerine Düş/üyor Yokluğum
    Dudaklarımda demleniyor ezgin
    bir kavalın sesi sızarken düşlerime
    ruhumdaki pası silmez hiçbir bakış
    sabahlarımda
    bir piyano sesi geceden kulaklarımda asılı/martı çığlıkları ve işyerlerine yetişmek isteyen insanların yaşama telaşları ki kalkamam hemen yataktan
    dokunduğum karanlıklarda
    ellerim küçük gelir zamana
    ilahi bir güç devirir başımı tekrar yastığıma
    mutlak bir gün herkes kendi köprüsünden atacaktır başını ki ten yanığı düş bozumları sızar gecelerimden sabahlarıma
    direnmiyorum hayır�




    parmak uçlarım ağrıyor yalnız/saçının kırıklarına



    bir zam[AN]a/binlerce anlam yükleyip sabahladım ki gözlerim/gördüklerime dar geliyor

    ayıktım
    ser hoşluk açmıyor beni
    uzun baktırıyor aynalara
    yüzüm yayılıyor/sesim boşluğa düşüyorkendim olamıyorum
    bir başka beni izliyorum
    bir başka seni
    ezgini diyorum serseri
    ezgini dudaklarımda demliyorum demiş miydim?
    Ara nameleri alıp götürüyor benigitmek
    bazen çoğaltıyor insanı
    kaç parmak ucu dokunuşlarda
    sen saydım
    sana benzeyenleri ki ırmakların durgun ve düşlerim/bu sabah çağlayan
    ıslak avuç içlerime düşüyor gözüm/ıslanıyor
    akmanın özünde var bu/akarken yakar/sürter
    yanıyor gözlerim
    hayata ve hataya
    gamzelerine düşüyor yokluğum
    midem ağrıyor
    mırıldanıyorum sonunu bilmediğim ezgileri
    sana sarılır gibi yokluğuna sarılırken
    yokluğun filizleniyor odamda
    perçinliyorum sessizliğini/kimsesizliğime
    dikçe bir yokuş çıkmış gibi
    kuvvetlice nefes alış verişlerim
    kansam sana






    kanasam


    içtikçe içesim gelse su gibi ki bilindik bir koku/hemen burnumun ucunda
    bir solukluk/hüzne bulanmış biraz
    zamanı kundaklayıp
    ciğerlerime hapis ediyorum
    sahi yalnızlığımız mıydı bizi olmadık yerde terk eden
    değilse şayet
    neydi bu suskunluk
    seni çokça sevi yorumlardan arta kalan
    şimdi sensiz ışık hızıyla soyuluyor tenim/birinci derecede bir yanık bu
    alev alev bir kaçamak
    kırık sağ bacağım/alçısına sen çiçek çizeceksin biliyorum
    ben böcek
    kimdi o peki?
    durmadan bizi terk eden
    bizi hiç durmadan ayıran
    tamam sus/tum
     

Bu Sayfayı Paylaş