Düşeduran Maviliği...

'Resimli Şiirler' forumunda KaRDeLeN tarafından 31 Ocak 2009 tarihinde açılan konu

  1. KaRDeLeN

    KaRDeLeN Özel Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    Düşeduran Maviliği... konusu
    [​IMG]

    [​IMG]




    [​IMG]


    I.

    Fırtına siyah, alacalı bir yalnızlık gibi duvarlarda
    Seni sabah aldığı yola geri koyuyor, gün
    Ve hasret uzun bir kış uykusu, içinde gün, eş
    Kalbinden kulakların çıkıyor, ah.

    Beni duyuyor musun güneş?
    Şarkılar eski sabahları andırıyor.

    Bırak elinde kalsın tanesi çiğdemin
    Her alıntıyı aklından geçiren, ben
    Değil miyim?





    [​IMG]



    [​IMG]



    [​IMG]




    [​IMG]



    [​IMG]



    II.
    Ömür, iki parmağın şıklatan çocuk
    Bilyeler sarma sarma, ağzında ağlayan çocuk
    Ben ağlayan, sen şıklatan, kandıran şarkıların, çocukluk
    Bak dikkat et, kelimeler ziyan oluyor, hep çocuk
    Hep çocuk, hep çocuk, bak çocuk!
    Çocuk kalıyor hep, azalıyor, çorbalık.

    Ve lakayt adam giriyor aşkın işine
    Sen bir dirhem, ben iki deyince
    Bir susluk içinde sözlerimizi unutuyoruz
    Oysa sahne sırası iki kez geçmiş içimizden
    Zamanın patronu, ben
    Değil miydim,
    Veya sen?

    Misalen.





    [​IMG]



    [​IMG]





    III.

    Nihayet sabahın elleri görünür, düşenlerin
    Düşen niyet olsa sabah yerine hiç
    Bir kar gibi eriyen adam
    Yürür keman bir telinde, dudaklarında “şişt”
    Biraz sessiz kalacak artık
    Düşeduran maviliği.




    [​IMG]
     

Bu Sayfayı Paylaş