Dönebilme İhtimalini Yaşıyor Şehir

'Şiirler' forumunda Mavi_Sema tarafından 11 Mart 2009 tarihinde açılan konu

  1. Mavi_Sema

    Mavi_Sema Özel Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    Dönebilme İhtimalini Yaşıyor Şehir konusu
    Dönebilme İhtimalini Yaşıyor Şehir

    Bu şiirde bitecek birazdan
    Ve sen gitmiş olacaksın yarına araladığım perdelere bakan buğulu camlardan
    Üşüyor, ellerinin sıcaklığına hasret kalmış ellerim
    Ve ufkumun görebildiği kadar uzağım bu kez sana
    İşgal yaşıyorum sensizliğin karabasanlarıyla
    Dudaklarımda iki kelime var senden sonra her lahza
    Sevgilim sevebildiğim

    Çığlıklarıma sessizlik karışıyor ara sokaklarda
    Ki sokak lambaları şahittir üşürken yüreğim avucumda
    Cebimde hayalini unutup gitmek sana mı kalmıştı
    Hala tekil sevdamıza ağıtlar yakıyorum
    Dilimde dua olan adına inat isimler türetiyorum şimdi

    Yinede arada sırada gözlerin geliyor zihnimin körelmiş yalnızlığına
    İçime çekiyorum nefes aldığım her adımda adınla başlayan şiirlerin aruz veznini
    Ve hiç unutamıyorum seninle geçirdiğim bu şehrin ilk ve tek gecesini
    Şimdi bu şehir sensizliğe ağlıyor, bir başına kalmışlığa
    Bir ben alışamıyorum sevdanın ardından dönüp dönüp ağıt yakışıma

    Sokaklar boşluğunu yaşıyor oysa sen değil miydin arşınlayan parke taşı sokakları
    Başını okşayıp gittin ve benim gibi öksüz bıraktın, unuttun aşkına aç çocukları
    Gül çehrene gülesim gelir, gül esinlenir gül çehrenin güzelliğinden
    Bu şehir bir şiirdir her kelimesinde adınla başlayan serbest bir nazım
    Konuştum, ağladım, bir dal sigara, bir bardak çay, bir ben, bir de sızım
     

Bu Sayfayı Paylaş