Canım Acıyor...

'Şiirler' forumunda Mavi_Sema tarafından 11 Mart 2009 tarihinde açılan konu

  1. Mavi_Sema

    Mavi_Sema Özel Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    Canım Acıyor... konusu
    Canım Acıyor...
    Bir vazgeçiş öyküsü bu
    Dinle!
    Sevdiğim

    Canını canıma kattığım senden,
    Uğrunda herşeyi hiç yapabiliceğim senden,
    Vazgeçiyorum

    Cam kırıklarıyla dolu bir yolda, yalınayak yürümek gibi yokluğuna alışmak
    Tam acıya direniyorum derken,
    Batan her yeni parçayla sımsıkı sardığın o yaraların - bir daha asla yaralanmam derken -
    Tekrar tekrar kanaması gibi

    İnsanın - canının acıması - yani
    Ne derin bir anlam bu, gerçekten bilene

    -Canım acıyor-

    Hiç aklımda yokken, tüm zihnimi zorlarken sadece sensiz anıları düşünmeye,
    Sen dolu anlara gömülmek
    Ve medet ummak özlemime çare olsun diye dalgın bakışlarımda gördüklerimden,
    Her nakaratta daha da perişan bir yenilgi demek

    Anlamların benliğime yüklediği gerçekler çok ağır artık!
    Varlığımı zorlayan bu oyundan yoruldum!

    Seni özlemekten
    Yokken varsaymaktan
    Esirin olmaktan
    Hayal etmekten
    Yaşanmamış saymaktan
    Var gibi görmekten
    Yok gibi yaşamaktan
    Yoruldum!!

    Öyle bir labirent ki bu, bilmeden kendimi içine hapsettiğim
    Bulduğum bütün çıkışlar sana yeniden başlamama sebep aslında
    Ve kalemi hiç kaldırmadan yerinden, başladığım tüm başlangıçlar artık sahte!

    Tüm bu sahtelikler içinde , gerçek olduğuna inandığım sevgim vardı hep kar kalan yanıma
    Artık o bile zararda!
    İskontolu bir taktik uyguladığı
    Ve Alış fiyatına satılık artık herşey hanemde

    Bir vazgeçiş öyküsü bu
    Dinle!
    Sevdiğim

    Yokken varettiğim,
    Olmayan varlığı ile kendimi büyülediğim,
    Haddinden abartılı önemsediğim,
    Büyüttükçe büyüklüğünden korktuğum bu sevginin sahibi senden
    Vazgeçiyorum!

    Gerçek bildiğim, hissettiğim için inandığım, inandığım için doğru saydığım herşeyden
    Beni ben yapan duygularımdan
    Seni benim sayan bütün düşüncelerimden
    Bir çırpıda hemen, Vazgeçiyorum

    Öyle kendinden emin bir geçiş ki bu,
    Tek bir zerre bile sen barındırmayan içine,
    İçimde öyle rahat, hiç tereddütsüz bir biçimde!

    Zaman şimdiki zaman
    Ve sen artık hep
    Benim geçmişte kalan; yaram
     

Bu Sayfayı Paylaş