Biz Vurgun Yemiş İnsanlarız

'Şiirler' forumunda NeslisH tarafından 3 Aralık 2008 tarihinde açılan konu

  1. NeslisH

    NeslisH Özel Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    Biz Vurgun Yemiş İnsanlarız konusu Biz vurgun yemiş insanlarız
    Yolumuz hayata düşeli beri
    Soluk soluğa atlarımız yok artık
    Bu dağın ardı da virane

    Paraçparça o koca bedenimiz
    Ellerimiz bu hıncı taşımaktan yangın
    ayaklarımız yorgun
    Bilinmez adres aramaklarımız

    Geceden çıkıp geceye dalıyoruz
    nerede yarenlerimiz?
    Dostum!
    Veba yoldaşım!
    Nerede?
    Eylem bakışlı sevgililer

    Tumturaklı olurdu sözlerimiz
    Adımız kaçkın ve aykırı
    Biz soluklanmadık
    Yalancı gölgeliklerinde dünyanın
    Bir yudum su almadık
    İsa gitti gideli

    Bilmediğimdi hayat
    Korkuttular durmadan çocuklar gibi
    Ve geri dönüp kaçtık
    Yunus'un izi üzerine

    Yalancı bir şafak gibi
    Geçip gitti gençliğimiz
    Acemi eylemlerimiz
    Ve bir yığın yorgunluk kaldı
    Yılgınlığımız üstüne

    Buğu ve tılsım
    Yüreğimiz merhemi ey!
    Geceleri çoğaltan
    Karanlıklar içinde parlayan ışık
    Gök mavisi okyanus erinliği
    Ey merhamet ey aşk
    Duy sesimi
    Sürgün artık bu yürek...
     

Bu Sayfayı Paylaş