Birken Çok Yalnızız İkiyken Fazla Kalabalık

'Aşk Hikayeleri' forumunda KaRDeLeN tarafından 21 Şubat 2010 tarihinde açılan konu

  1. KaRDeLeN

    KaRDeLeN Özel Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    Birken Çok Yalnızız İkiyken Fazla Kalabalık konusu Birken Çok Yalnızız İkiyken Fazla Kalabalık


    Yanlış bir hikayenin baş kahramanlarıydık seninle. Bu hikayeyi ne baştan yazmaya yetecek silgiler vardı elimizde ne de hikayeye güzel bir son yazabilecek kadar güç vardı içimizde. Yıllarca bu yanlış hikayenin içinde sürüklendik durduk.
    Tıpkı batmış bir gemiden denize savrulan insanlar gibi soğuk denizde sürüklendikçe birbirimize daha sıkı tutunduk hayatta kalabilmek için. Oysa dalgalar rahat bırakmıyordu bizi ve karaya vurduğumuzda birbirimize olan can borcunu ödemek istermişcesine uzaklaşamadık yine. S
    Sokaktaki aşk hikayelerinden farklı ama yine de içinde sıradan özellikler barındıran yanlış bir hikayenin baş kahramanları olduk işte seninle.
    Değişemedik değiştiremedik.
    En sonunda birlikte başlattığımız sürüklediğimiz bu hikayeyi yine birlikte bitirdik. İkiyken fazla kalabalık olan biz birken çok yalnızız. Ve şimdi ayrı köşelerde ayrı sabahlara uyanıp yalnızlığımızı kalabalığa tercih ediyoruz.

    ....

    İçinde seni barındırmayan bir hayat kurdum kendime… biraz eksik biraz kırgın ve biraz yalnız.
    Günler aylar sanki benden habersiz geçiyor. Biraz yavaş biraz sakin ve biraz bıkkın…
    Geçmişte kapatılmamış hesaplarla boğuşmayı cevaplanamayan sorular içinde varlığımı boğmayı bıraktım çoktan. Zaman zaman gözlerimi dikip uzaklara yollarını gözlüyorum biraz umutla biraz kederle…
    Hayatın akışı içinde sürükleniyorum işte içinde senin olmadığın fakat sana ait izlerle dolu bir hayat bu. biraz eksik biraz kırgın ve biraz yalnız…
    Senle yaşadığım aşkın hayatımdaki en büyük aşk olduğuna inandığım yıllar geride kaldı artık. Ama aşka dostluğa sadakate ve güvene olan inancımı yitirdim bunca yaşanmışlıktan sonra. Seninleyken hissettiğim tüm güzel duyguları tüm iyi niyetlerimi gidişinle giderken vurduğun her bir darbeyle yitirdim ben. Senin sana hiç yakışmayan biçimde korkakça gidişinin ardından kendime kızıyorum şimdi. Bunca zaman korkak yüzünü cesursuzluğunu göremeyip nasıl güvenip yaslanmışım sana?

    Yazdıklarıma bakıp sanma ki bitmiş yıkılmış bir durumdayım. Bilirsin hayata karşı güçlüyümdür her zaman en azından sığındığım kelimeler mısralar var; tüm zehrimi kırgınlığımı dökebildiğim.
    Ve büyüyorum büyüdükçe içimdeki çocuğu öldürüyorum her geçen gün..
    kalbim geçmişe bağlı aklım bugünde odaklı ve gözlerim geleceğe takılı bir hayatı yaşıyorum şimdi içinde seni barındırmayan… dedim ya biraz eksik biraz kırgın ve biraz yalnız…

    AlınTı..
     

Bu Sayfayı Paylaş