Bir $ey Var Bu Kent İle Aramda Çözemediğim!...

'Şiirler' forumunda NeslisH tarafından 6 Aralık 2008 tarihinde açılan konu

  1. NeslisH

    NeslisH Özel Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    Bir $ey Var Bu Kent İle Aramda Çözemediğim!... konusu
    Bir şey var bu kent ile aramda çözemediğim

    Gecenin buz gibi keskin soğuğu değerken tenime

    dikenli çığlıklar bölüyor uykularımı önce

    Gözlerime doluyor duvarda cansız ışıkların titreyen gölgeleri

    perdeleri aralıyorum sonra, sabaha daha çok var



    Kendi yalnızlığında gece gibi sessiz gölgeler üşürken duvarda

    mavi gözlerinde bir hüzünlü bakış

    ve dudaklarının kenarına asılı yarım tebessümle

    bir fotoğrafa takılır gözlerim



    Bir şey var bu kent ile aramda çözemediğim

    Her gece aynı karanlık ve aynı zindan yalnızlığı

    içimde eksik sevdaların cam kırıklıkları

    dudak uçlarımda yeşermeden sararan sözcükler

    ellerimde yazılmamış şiirlerin mürekkepleri kururken

    Son zamanlarda daha çok batar oldu bıçak ucuna benzer ağrıların

    olur olmaz zamanlarda saplanması yüreğime



    Bir şey var bu kent ile aramda çözemediğim

    Köpük köpük dalgalar içinde uyanıyorken yalnızlığım

    önce uzak iklim rüzgarlarıyla mevsimsiz sonbahar yağıyor odaya

    rüzgarın içine sıkışan yürek dağlayıcı bir ses gidip de dönmeyenlere

    sonra yitirdiğim düşlerim geliyor aklıma sevdaya dair



    Pamuk ipliğine bağlı yaşam ile ölüm arasında bir yerlerde

    bunca bekleyişin ardından sıkı sıkıya tutunmak sevdaya

    ‘Ölüm, aşkın kapısına uymayan anahtar’

    Uzakta oluşunun dayanılmazlığında, ellerimdeki gökkuşağının

    renklerini soldurmaktan korkar gibi, perdeleri aralıyorum

    sisler içinde kent aydınlanıyor, şimdi sabah...
     

Bu Sayfayı Paylaş