Bir Dönüş İçin Kaç Gidiş Gerek?.

'Resimli Şiirler' forumunda KaRDeLeN tarafından 2 Mart 2010 tarihinde açılan konu

  1. KaRDeLeN

    KaRDeLeN Özel Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    Bir Dönüş İçin Kaç Gidiş Gerek?. konusu
    Bir Dönüş İçin Kaç Gidiş Gerek?.
    [​IMG]


    Şehr-i İstanbul' dan payımıza düşendi aşk
    Ellerimi bıraktığın yerden başlıyorum ;
    Bekleyişlerimin ardındaki zayıf kadın rolünden
    Uzaklaşmaya ;
    Kendimle uzlaşmaya ;
    Gittin ;
    Şiirlerindeki kadınlar gibiydi gidişin
    Özenti düşlerle kaplı çoğul yalnızlığına
    Göç etti şair duruşun;
    Gitmek istediğin yer
    Vardığın yer miydi acaba bilmek isterdim.
    Sen hep benim en yanımdın oysa
    Gidişlerine susturdun beni
    Ağlamalarımı yasakladın ardından ;
    Veda değildi ayrılık hiç değil ;
    Kavuşmaları ertelemek içindi gidişin;
    Gidişlerine iklimsiz üşüyen ellerimi
    Kavuşturduğunda ellerine
    Yeni bir şiire başladığını sanırdım hep
    İstanbul sağanağa boyanırdı
    Bir kavuşma için yaşanmalı mıydı hep bu gidişler
    Gittin ; kente vedaydı suskunluğun;


    [​IMG]

    Gittim;
    İçime sıcak üşüyen ellerini
    Bir kent kalabalığında unuttuğumu mu sandın yoksa
    Şiirlerimdeki kadınlar gibi miydi
    Gidişim ?
    Bir adım kaldı sandım bir adım gerimde
    Oysa
    Bir hayattı gözlerinde beklettiğim
    Yarını taşıyan bugünsüzlüğünde
    Bir adın kaldı sandım bir adım ötemde
    Oysa
    Attığım her adımda sinemi parçalayan hasretindi adın
    Sıfat bilip de adıma adını
    Düştüm yollara
    Ardımda şehr-i İstanbulİçinde sen;
    Şimdi söyle gittim mi !

    Sen hep aşk söylersin
    Her şeyi aşka vardırırsın
    Kurduğun cümleleri ilk bende ıslatırsın
    Şairliğine kılıf uydurmaya çalışırken herkes
    Sen kendine
    Gözlerimden bir dünya kurarsın
    dizelerinde
    Dizlerinde soluklanan çocukluğuma sarılırsın
    sendeki idamlık hüznü asınca kendini
    Ben hiç İstanbul olamadığımı düşünürüm sevgine
    Sen Marmara’da yüzdürürken küllerini ömrümüzün
    Hiç düşündün mü
    Bir çocuk nasıl atardı ilk adımını
    Sevdaya doğru ;
    Üstelik bilmezken bilinmezken sevda
    eksik dağarcığında
    Yürüdüğünde
    aşka kaç gömlek fazla gelirdi yüreği
    Ya da kaç yaş küçülürdü
    Ben sende attım ilk adımımı
    Sevdaydı sevdandı bildim
    Çocuk yüreğimi kanatandı kalemin
    Sonra sarıp sarmalayan
    Ben en çok
    Omzuna yasladığımda yorgun başımı
    Gözlerime yerleşip
    içinde tereddütler arayan bakışlarına
    verdim cevabımı
    Şehirde bir çocuk daha sevdadan geliyor evine
    Şimdi git
    yoksa gitme diyeceğimden korkuyorum

    [​IMG]

    Gittim
    Tereddüt aramadım hiç gözlerinde
    Cevapta
    Kendimdi aradığım ;
    Ve bulduğum
    Bulduğum kendime ant içtim ;
    Gözlerindeki tereddütsüzlüğümü
    Ben hep gözlerinden giriş yapardım ya kentine
    sen daha bir İstanbul olurdun o zaman
    Şimdi düşünüyorum da
    İstanbul biraz da sen varsın diye güzel
    Hani demiştim ya
    Bazen çekip gidebilmeli
    Terk edebilmeli gerektiğinde bu şehri
    Kız kulesi galata
    Boğazından geçip yutkunabilmeli gidişleri
    Aşkın adressizliğiyse yüreğe yol gösteren
    Bazen gidiş sunabilmeli hayata dönüşler için
    Bazen yeni fetihlere fatih olabilmeli
    Gittim … şiirlerimdeki kadınlar gibi mi ?

    Herkes sana hayrandı
    Gülüşüne hüznü hüznüne gülüşü karışan adam
    Bir ben miydim
    Ömründe beklettiğin
    Bunca yıl sustuğun ben miydim !
    Hayat ne tuhaf
    Aramızda mayın döşeli yollar olduğunu bile bile
    Gülüşlerimize kahkahalar ekliyoruz
    Gün telaşı yaşanırken sevgisiz yüreklerde
    Biz bir ömrü beklemeye koyuluyoruz
    Senle aşk
    Bildiğim tüm ezberleri unutmaktır biraz da
    Bekliyorum… beklettiğinim
    Sen hiç gitmedin ki !

    Orhan KARIN
     
  2. gül_üm

    gül_üm Üye

    Ellerine sağlık güzel şiir......:)
     

Bu Sayfayı Paylaş