Bilecik Osmaneli İlçesi

'Bilecik Tanıtımı' forumunda ASİ MARDİNLİ tarafından 30 Mart 2009 tarihinde açılan konu

  1. Sponsorlu Bağlantılar
    Bilecik Osmaneli İlçesi konusu Osmaneli

    OSMANELİ'NİN COĞRAFİ YAPISI

    İlçenin Osmaneli güney Marmara da Bilecik iline bağlı bir ilçedir. Doğuda Gölpazarı batıda Bursa nın İznik ve Yenişehir ilçeleri,kuzeyde Sakarya ilinin Geyve ilçeleri ile çevrilidir.Osmaneli Sakarya nehrinin sol kıyısında yerleşime açıktır.Toprakları 500 ile900 metre arasında değişen yüksekliklere sahip tepeler ve dağ sıraları devamı ile çevrilidir.Bu yükseltideki dağlarda zaman, zaman düzlükler rastlanmaktadır.(Oğulpaşa yaylası gibi) yükseltilerin yanı sıra derin vadilerde dikkate değer bir öğe olarak karşımıza çıkmaktadır.(Göksu vadisi gibi).Bu vadilerin en belirgini alüvyonlu toprakları ile geniş yer tutan OSMANELİ yerleşiminin içinde bulunduğu Sakarya vadisidir merkezi 526 km karedir köy sayısı 27 dır.

    Bir başka anlatımla OSMANELİ 30 derece doğu boylam, 40 derece 3 dakika kuzey enlemindedir.Kuzeybatıda SAMANLI dağları, kuzey doğuda KÖROGLU dağlarının uzantısı olan KARA dağların tepe uzantıları ile batıda AVDAN dagı 900 rakım ve in kayalar,güneyde ERİKLER dağı doğuda YAYLAK tepe ve KURU dağ (805 rakım), güneydoğuda ise PAŞA DAGI (922 rakım) ile çevrilidir.


    YERYÜZÜ ŞEKİLLERİ

    Yukarıdaki genel açıklamada vurgulandığı gibi etrafı dağlarla ve dağ sillelerine ait tepelerle çevrili olup bu yükseltilerde zaman, zaman düzlüklere rastlamak mümkündür (oğulpaşa yayalası gb.).Oğulpaşa yaylası Samanlı dağları eteğinde(İzmit çanağının devamı) köy yerleşiminden başlayıp doğuya doğru devam ederek ilçe sınırlarını aşmaktadır.


    OVALAR

    Osmaneli ilçesi Sakarya vadisi içinde yer aldığından, coğrafi yapısı dalgalı düzlükler göstermektedir.Bu nedenle gerçek anlamda bir ovadan bahsedilemez.


    YAYLA VE PLATOLAR

    En belirgin; yayla yapısına uygun coğrafi konum, OGULPAŞA köyünden başlayıp (900 rakım) Boyunkaya, Adliye ve Ağlan köylerinin alt kısmından devam düzlüktür.


    VADİLER

    OSMANELİ coğrafi konumu gereği etrafı farklı yüksekliklerde dağlar ve tepelerle çevrili olup ilçe merkezi alüvyonlu topraklarla çevrili Sakarya vadisinde yer almakla birlikte Göksu çayını takiben Taşköprü mevkiinden başlayıp, Dereyörük köy sınırları (Bursa/Yenişehir- Hayriye köyü) ile sonlanan Göksu vadisi mevcuttur.


    AKARSULAR

    1. Sakarya :Eskişehir Çiftelerden den doğar Karadeniz de sonlanır.

    2.Göksu :Coğrafyacıların GALLUS adıyla andıkları bu dere GALLERİN GALLOS ırmağından ayrıdır.(BİTHYNİA- Küçük Asya- Raif KAPLANOGLU sayfa 120) Bursa il sınırları içinde doğar Osmaneli ilçe merkezine 6 km uzaklıkta Mimar Sinan ait kemerli taş köprünün hemen altında Sakarya nehrine dökülür.

    3.Göynük suyu :Bolu ilinin Göynük ilçesinden memba suyu niteliğinde doğar Mededli köy sınırlarından Osmaneli ilçe merkezine ulaşarak Sakarya nehrine dökülür.


    GÖLLER

    İlçe sınırları içinde belirgin göl özelliği taşımamakla birlikte Çerkeşli köyü sınırları içinde sazlık gölet biçiminde su birikintisine rastlanılmak la beraber 1990 lı yıllarda sulama amaçlı gölet yapılmıştır.(Sulama amaçlı yapılan bu gölet 17 milyon metreküp su tutma,14 köy arazisini sulama yönünden dikkate değer bir yapıdadır.) 2000 Yıllara gelindiğin de Bereket,.ağlan,Sarıyazı,oğulpaşa g.b.köylerin etrafında sulama amaçlı yapay göletlere rastlanmaktadır.Kanımca bu göletler muhtemelen orman yangınlarında su kaynağı olarak da kullanılması mümkündür.

    YER ALTI ZENGİNLİKLERİ

    Çevrede pudra taşı çıkarılmasına rağmen fazla verim sağlanamamaktadır.Ayrıca fazla zengin olmamakla beraber linyit yataklarına rastlanmaktadır.Bizanslar döneminden kalma kuşlar kalesi mevkiinde taş ocağı mevcuttur.(Lefke taşı) ;(Haydarpaşa Tren Garının inşasında LEFKE TAŞI kullanılmıştır.Binadaki mevcut yazıt beyan etmektedir.)


    TOPRAKLAR

    Sakarya vadisinde yer alması nedeni ile genelde sulu tarıma elverişli topraklar Sakarya, Göksu ve Göynük suyu etrafında yer almaktadır.İlçenin etrafı yükseltilerle kaplı olduğundan yamaçlarda dağ yapısına uygun toprak bulunmakta sulak alanlara doğru inildikçe Sakarya vadisi ve nehir rejimine uygun olarak alüvyon içeren toprak yapısı göze çarpmaktadır.


    DOGAL GÜZELLİKLERİ

    Derin vadileri ile etrafını çevreleyen dağları belirgin (700 mt) yükseklikten sonra dikkate değer biçimde şekillenmiş dalgalı düzlükleri ve yaylaları ve bu yapıyı saran kızıl çam orman örtüsü ile dinlendirici bir görünüm sunar


    MESİRE YERLERİ

    İlçe merkezinde Sakarya nehrinin iki kıyı ve Göksu ile Göynük çayının oluşturduğu vadiler ile oğulpaşa köyünden başlayıp Ağlan köyüne kadar devam eden Samanlı dağları eteğindeki yayla ile Belenalan köyü yolu üzerinde Osmaneli ilçe merkezine 12 km uzaklık da ki Akaya şelalesi hem dinlenmek hem de piknik alanı olarak son derece müsaittir.


    İÇMELER KAPLICALAR

    İlçe merkezi ve civarında jeotermal yapıya rastlanmakla birlikte,ilçe merkezine 7 km uzaklıkta selçik köy yolu ve Mekece yakınlarındaki Ciciler köyü köprüsü bağlantısıyla ulaşılabilen şifalı kaynak suları mevcuttur.Şifalı içmeler olarak bilinmekle beraber yapılan tahlil sonuçlarından mide,böbrek taşı ve dermotolojik yararlılıkları saptanmış olup,Osmaneli Belediyesince mevcut alana sosyal tesisler inşa edilmiştir..mevcut alanda günübirlik gidildiğin de duş,wc gibi servis almak mümkündür.

    İlçe merkezine 15 km uzaklıkdaki Belenalan köy merkezinde resmen tescil ve tahlil edilmemekle birlikte DİABET VE GUATR hastalıklarına iyi geldiği halkça söylenen iki ayrı çeşme bulunmaktadır.


    İKLİM

    İlçenin genel iklim yapısı Marmara bölgesinin ılıman iklimi ile, iç anadolu bölgesinin kara iklimi arasında geçişs özelliği gösterir.Yaz ayları sıcak en sıcak ay temmuzdur (1980 değerleri ile 45 derece) kış ayları ise ılıman en soğuk ay şubat (1980 -20 derece)olarak gözlenmiştir.Kar genelde civardaki yüksek dağlarda kalıcı olmakta ilçe merkezine 1949 ,1967 yılları dışında kayda değer kar yağmamıştır.Yağmurlar genelde ilkbahar ve sonbahar aylarında belirgin bir artış göstermekle beraber yaz aylarındaki sağanaklar zaman, zaman sel baskınına neden olmaktadır (1971 yılı temmuz ayı Sakarya caddesi üzerindeki sel tahribatı).



    BİTKİ ÖRTÜSÜ

    İlçenin adının LEFKE (kavaklık,sulak) oluşundan da anlaşılacağı üzere,sık ormanlık kavaklık ve suyu bol yerleşme yapısına sahiptir.Günümüzde ilçe merkezi ve civarında kızıl çam ,meşe,akağaç,pınar,ardıç ön plana çıkmakta kızıl çam hariç diğer çeşitler son derece sınırlı miktarda bulunmaktadır.Yükseklik 1000 mt ye vardığında ardıç,kızıl çam,meşe belirgin biçimde varlığını hissettirmekte yükselti 600 mt ve altına inildiğinde maki lik formasyonunda çalılıklara rastlanmaktadır.

    Ekonomik değeri dikkate alınarak gerek ilçe merkezinde gerekse köy yerleşim alanlarında Zeytin yetiştiriciliği ormanlık alanlarla sınır olup gözle görülür ağaçlanma yapısı içinde yerini almaktadır.


    HAYVAN TÜRLERİ

    1970 li yılların başına kadar iş güçü anlamında at,eşek,büyükbaş hayvanlardan yararlanılmış olup yine bahsedilen yıllara kadar gerek ilçe merkezi gerekse ilçeye bağlı köylerde kapalı büyükbaş hayvan yetiştiriciliği ile küçükbaş sürülerine kıl keçisi ve koyun yoğun olarak beslenmektedir.İpekböcekliği ise uzun yıllara dayanan geçmişi ile ilçede yerini almış durumda idi.

    İlçeyi çevreleyen dağlarda Ayı,kurt,keklik,yelve(göçmen),bıldırcın,tavşan ve Sakarya nehrin de yeşilbaş ördek ve balıkçıl ailesine mensup kuş çeşitleri mevcuttur.Ayrıca Sakarya nehrinde yayın ve dağ alası türü olan alabalığın dejenerasyona uğramış imron tipi kemikli balık vardır.


    NUFÜS

    İlçenin nüfusu 1980 verilerine göre14.685 dir.Bu sayıya köyler dahildir.toplam 14.685 kişin 6.164 ilçe merkezinde 1.486 sı köylerde yaşamaktadır.İlçedeki nüfus hareketleri 1975 yıllarına kadar pek yoğun olduğu söylenemez.1975 ve 1980 yılları arasında nüfus artış oranı %16 dır. Bu artışın tüme yakını ilçe merkezindedir,ilçe merkezindeki artışın nedeni,son beş yılda işletmeye açılan işyerlerinde çalışan ve köylerden ilçe merkezine gelen işçi kesimi ve aileleridir.Doğuma bağlı nüfus artışı çok fazla değildir.

    Nüfusun çoğunluğu köylerde geniş aile düzeni içinde yaşamakta, ilçe merkezinde ise çekirdek aile düzeni görülmektedir.Ailelerin çocuk sayısı ortalama 2 dir.

    Nüfusu oluşturan ailelerin büyük çoğunluğu OSMANELİ yerlisidir. 1924 yılındaki mübadelede Rumların kasabayı terk etmesinden sonra, ilçe merkezine 1953-54 yıllarında Bulgaristan'dan gelen göçmenlerle, Orhaniye köyüne yerleşmiş bulunan ve Selanik ten geldiği belirlenen 1293 göçmen ailesi,Adliye ve Sarıyazı köylerine yerleşmiş bulunan 200 civarında Kafkas kökenli Gürcü aile;yine ilçe merkezine yerleşmiş bulunan 50 kadar Erzurumlu aile(1994 ve sonrasında Güneydoğu dan gelenlerde dahil.) Osmaneli nüfusunun geri kalan kısmını oluşturmaktadır.

    İlçe merkezinde nüfus, hizmet ve sanayi sektöründe çalışan memur ve işçilerle esnaf,emekli ve az sayıda çiftçi ailelerinden meydana gelmektedir.İlçeye bağlı köy nüfusu genellikle tarım sektöründe çalışmaktadır.

    2000 yılı sayımına göre ilçenin merkez nüfus mevcudu 12.814 dür.


    Köyler


    Adliye
    Ağlan
    Akçapınar
    Avdan
    Balçıkhisar
    Belenalan
    Bereket
    Borcak
    Boyunkaya
    Büyükyenice
    Ciciler
    Çerkeşli
    Çiftlik
    Dereyörük
    Düzmeşe
    Ericek
    Günüören
    Hisarcık
    Kazancı
    Kızılöz
    Medetli
    Oğulpaşa
    Orhaniye
    Sarıyazı
    Selçuk
    Selimiye
    Soğucakpınar
     

Bu Sayfayı Paylaş