Beydağın Başında Duman Irımaz Türküsü Hikayesi

'Müzik Sohbet & Fan Club' forumunda Mavi_inci tarafından 19 Şubat 2011 tarihinde açılan konu

  1. Mavi_inci

    Mavi_inci Özel Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    Beydağın Başında Duman Irımaz Türküsü Hikayesi konusu Beydağın Başında Duman Irımaz Türküsü ve Hikayesi - Beydağın Başında Duman Irımaz Türküsünün Hikayesi - Beydağın Başında Duman Irımaz Türküsünün Sözleri - Beydağın Başında Duman Irımaz Türkü Hikayesi - Beydağın Başında Duman Irımaz Türkü Sözleri



    Aşık Kerem Sofu ile Beydağı denilen dağın yamacına gelir. Dağ oldukça dumanlı ve bu iki yoldaşa yol verecek gibi değildir.

    Kerem, Sofu'ya seslenir:

    -Sofu Lala şu sazımı ver, bu Beydağına bir türkü söyleyim de bize yol versin.

    Sofu Lala sazı Aşık Kerem'e uzatır. Kerem alır sazı eline. Bu türküyü söyler. Beydağından anında duman çekilir ve iki yoldaş yola revan olurlar.


    Beydağın Başında Duman Irımaz Türküsü

    Beydağın Başında Duman Irımaz
    Beydağın başında kar pare pare
    Sevda denen derde bulunmaz çare
    Lokman Hekim merhem sürse ey olmaz
    Haber salın gelsin o nazlı yare

    Beydağın başında duman farımaz
    Gözlerimden akan yaşım kurumaz
    Zelil oldum el amlemin içinde
    Bundan böyle benimhükmük yürümez

    Beydağın başında konak durulmaz
    Geçen kervanlardan haber sorulmaz
    Felek beni koydun dert kervanına
    Arap at yorulur gönül yorul yorulmaz

    Derdimi yüklesem arap atlara
    Gözyaşım dökülür yeşil otlara
    Felek senin ile bir hesabım var
    Beni muhtaç ettin kötü yadlara

    Beydağın başında yol var geçilmez
    Suları soğuktur yudum içilmez
    Felek bunca derdi bana mı verdin
    Üç derdim var birbirinden seçilmez

    Kerem geldi Beydağını geçmeye
    Niyet etti soğuk suyun içmeye
    Eğer yol vermezsen Dertli Kerem'e
    Ahtım vardır kanatlanıp uçmaya


    Aşık Kerem - Beste Formu
     

Bu Sayfayı Paylaş