Ben Seni En Çok Yokken Sevdim

'Şiirler' forumunda NeslisH tarafından 5 Ocak 2009 tarihinde açılan konu

  1. NeslisH

    NeslisH Özel Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    Ben Seni En Çok Yokken Sevdim konusu
    [​IMG]


    En ağır şartlarda filiz veren mucizeler gördüm ben..
    ya da en mucizevi anlarda kopan fırtınaları da

    yalın ayak çocuk yürüyüşü gibi yüreğime batan cam kırıklarını görmezden gelmeliydim gelemedim

    gördüm tüm korku yüklü,ürkütücü,soğuk kırıkları
    korktum bir kez daha;
    kendime dönememekten..


    şimdi ufkuma yeni yollar çiziyorum,
    beğenmeyip siliyorum
    baştan çiziyorum bir sürü söz biriktirip kendime saklıyorum
    her gece ansızın kırıp,
    her sabah yeniden almaya yola koyuluyorum

    yeni sözler öğreniyorum;
    yeni acılarıma süslü kelimeler kuruyorum
    oysa ne çok söz varmış seni anlatmaya
    ama hiçbir cümlenin tabiri caiz olmamış...


    Senin bu kadar fazla hatta özel sözleri hakkettiğini düşünmüyorum aslında.
    Senin için söylendiğini de düşünmemelisin,
    keza sana değil.

    Benim sevdamaydı sözlerim.
    ben sevdama ağladım ağladıysam,ben sevdama aşıktım aşıksam
    çünkü ben aşık olabilmeyi özledim,
    ben aşık olabilmeyi;sen olmasan da öğrenirdim....

    yani şu kadarını söylüyorum;
    sen değilsin bu hikayenin ne baş kahramanı ne de ilhamı bir tek benim
    tek başıma hakkettim,
    kimseye el sürdürmedim.
    Sevdama tek kötü söz gelmesin diye yüreğimi paramparça ettim.


    Bir kırık sözüm olmadı bu yüzden sana yoksan yoksun
    var (?) hiç olmadın.
    ölüme hasret yazıldı adın.
    ben ölmeyi de yaşamayı da en az senin kadar istedim


    gözlerimi kapatıp karanlığa yürüdüm ben zifiri karanlıkta sana en yakışır sözü ayak seslerinden tanıdım...


    Yokluğun yeni bir varlık oldu kimliğime
    Ben seni en çok yokken sevdim


    şimdi seni her düşümden engelliyorum...

    Ve nihayet kendime dönüyorum ..
     

Bu Sayfayı Paylaş