BakışLarım ÖyLe Boş ki...

'Şiirler' forumunda Mavi_Sema tarafından 11 Mart 2009 tarihinde açılan konu

  1. Mavi_Sema

    Mavi_Sema Özel Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    BakışLarım ÖyLe Boş ki... konusu
    BakışLarım ÖyLe Boş ki...

    Bakışlarım öyle boş ki artık hissetmiyorum hiçbir şeyi


    Sanki tüm duygularım gözlerimdeki tüm ışık yok olmuş ve bir daha hiç
    çıkarılamayacak kadar derinlere gömülmüş gibi Nerede hata yaptım bilmiyorum
    Zaten kurumuş olan hangi dala nasıl da bastım?



    Daha önce beni mutlu ettiğini düşündüğüm her şey yok oldu sanki Neydiler ya da
    kimdiler bilmiyorum ama artık yoklar

    Ümitlenme her telefon çalışında
    Koşma kapılara her adım sesinde
    Senin sandığın yıldız artık yok yerinde
    Kabul et kalbim kabul et kalbim
    Ah kalbim biz ayrıldık

    "Aşk" Tarifini bile yapamazken öyle olabildiğimizi ya da olabileceğimizi
    iddia ediyoruz ne garip değil mi? Kocaman bir soru işaretinden ibaret olan
    hayatımızı bu ne idüğü belirsiz şeyin ardından koşmakla geçiriyoruz hep
    Yakalayınca ne oluyor peki? Bir anlık bir huzura kavuşuyoruz ve yine bir anda o
    huzuru kaybediyoruz

    Kovalamaca; o basit ve bizi hayatın ne kadar kötü yanı olursa olsun yinede
    yaşamaya değer olduğunu düşündüren yakalamaca oyunu en baştan ve yine yeniden
    başlıyor

    İçimde bir şeyler kopuyor paramparça oluyorum Aynı parçalar yeniden kopup bir
    daha parçalanıyor sonu yokmuş gibi garip bir yap-boz oyunu bu

    Gitti giden dönmeyecek
    Kabul et kalbim
    Asla seni sevmeyecek
    Hayat ne zalim

    Bağırmak istiyorum haykırmak istiyorum ama kelimeler boğazıma düğümleniyor ve susuyorum Susup sabrediyorum ve üstelik korkum daha da büyüyor Aslında
    ummadığım bir yerde ummadığım bir anda patlamaktan korkuyorum Düşünüyorum
    da; sayılarını hatırlamadığım kadar çok olan "keşke"lerime bir yenisini daha
    eklemekten ve geri dönüşü olmayan bir yola girmekten korkuyorum aslında

    O yanmadı senin kadar
    Feryat etsen neye yarar
    Ya sen dur sonsuza kadar ya kabul et
    Kabul et kalbim kabul et kalbim
    Ah kalbim biz ayrıldık

    Diğer yandan da; hayat kısa bağır çağır boşalt içini diyorum kendi kendime
    Sonra da bu kısacık hayatı daha da çekilmez hale getirebileceğimi düşünüyorum
    Çelişkiye düşüp yine susuyorum Kendi içime haykırmaya devam ediyorum kimsenin
    duymadığından emin bir halde

    Gözyaşlarımı içime akıtıyorum ve biliyorum ki kimse görmüyor göremiyor Ve
    "Sessiz Çığlığıma" ses vereceğin "o" günü bekliyorum
     

Bu Sayfayı Paylaş