Antalya ağitlari

'Akdeniz Bölgesi' forumunda ASİ MARDİNLİ tarafından 26 Mart 2009 tarihinde açılan konu

  1. Sponsorlu Bağlantılar
    Antalya ağitlari konusu
    ANTALYA AĞITLARI

    ELİF BACI NİNNİSİ
    Elif Bacı, Göktepe Yaylası'nın en güzel kadınıydı. Kocası askere gitmişti. Kundağındaki oğlu Ali ile obada yalnız başına kalıvermişti. Göktepe Yaylası'na güz geldimi, göç başlar. O yılın güzünde de, konu komşu hep beraber göçe hazırlanıyordu. Sabahın tez vaktinde yola çıkacaklardı. Elifte gözü olan Çil Hacı, bunu fırsat bildi. Elife bir oyun etti. Kara bulutlara bakıp bakıp,

    "Sağanak bastırsa, halimiz nice olur" diye obayı geceden göçürdü. Elifi yaylanın başında yalnız koydu. Niyeti kötüydü. Elifin sabah tez vakit, oğlunu alıp garip başına yollara düşeceğini biliyordu. "İşte o zaman.." diye, bıyık altından gülüyor, ellerini oluşturuyordu Çil Hacı.

    Elif Bacı, sabah obanın göçtüğünü görünce şaşkına döndü. Başına bir iş geleceğini sezdi. Olsa olsa Çil Hacı'nın oyunuydu bu. Anlamakta gecikmedi.

    Yükünü, sarı deveye vurdu. Ali'nin kundağını, beşiğini de*venin üstüne sardı. Kendi önde, devesi arkada, bayırdan aşağı vurdu, yürüdü. Irz düşmanı Çil Hacı'nın eline düşmemek için gittiği yol, başka bir yoldu. Bir yandan gök gürlüyor, bir yan*dan da deli dolu yel savuruyor, bir yandan dizine koymayan çalı-çırpı, diken her yanını çizip kanatıyordu. Elif Bacı, Ali'*nin beşiğine bir göz atıyor, "Dayan yavrum..." diyordu ama, onu can evinden vuran acı gerçeği nice sonra fark etti. Ali'nin sesi soluğu çıkmıyordu. "Acep nesi var?..." diye sarı deveyi çöktürünce bir de ne görsün?

    Beşik boş...

    Hemen yükünü derede, deveyi bayırda bıraktığı gibi, gel*diği yollardan çılgın gibi geri dönüverdi. Kara bulutlar patladı. Yağmur boşandı. Elif Bacı dövüne dövüne Ali'yi arayıp buldu ama, nafile....

    Kundağı bir dala asılmış, körpecik vücudunu akbabalar çoktan paylaşıvermişlerdi.

    İşte Elif Bacı Ninnisi, bu acı olayın üzerine yakılmış bir ağıttır.

    1)
    Sarı çizmem elimde kaldı
    Iltarımı sorman belimde kaldı.
    Allahım bebek Ali'mi aldı.
    Ben Ali'mi dalda koydum da nenni...
    Gözlerimi yolda koydum da nenni...
    Allahından bul emi Çil Hacı,
    Neme gerekti, o gün Pazarcı?
    Oğlunu verdi de, namus vermedi Elif Bacı.
    Ben Ali'mi dalda kodum nenni.
    Gözlerimi yolda kodum da nenni...

    2)
    Bir ananın ölen çocuğu ardından yaptığı yas
    (Ormana Kö*yü - Akseki)

    Ağlarım oğlum özümden
    Esme esen, yağma yağmur
    Kanlar domurdu gözümden
    Koz dibinde Esadım var
    Ben de ayrıldım Allahım
    Hoşundu tifo derdi hoşundu
    Pek çok sevgili kuzumdan
    Gel git yavrum ayakların üşüdü
    Pek sevdiğim bal bülücüm
    Hepisinin içinde sevgisi baş idi.
    Yanakları al bülücüm
    Anan sensiz duramayacak
    Öpmeye kıyamazken
    Oyalanma gel bülücüm
    Sevmeye doyamazken
    Yitirdim güzel bülücüm
    Toprağa döşediğim bülücüm.
    Deydi mi ki nazar bülücüm
    Durmaz anan aklını bozar bülücüm.

    3)
    Gelin kız kardeşe ağıt:

    Ah'!.. Ah!..
    Çattılar kazan taşını
    Bozdular gelin başını
    Ayırdılar benden kardeşimi
    Sala sesini duydunuz mu?

    Beni nere teslim ettin
    Ufacıkken boynumu büktün
    Kaybettiğim benim anam
    Gayri ana dayanamam
    Şimdiden sonra halim yaman.

    Bir gelin yitirdik gördünüz mü?
    Kardeşimden ayırmaya kıydınız mı?
    Yorumdum dostlar yorumdum
    Çifte kurşunla vuruldum
    Kardeşimden ayrıldığımdan
    Ben kaderime darıldım
    Bir gelin yitirdik gördünüz mü?
    Kardeşimden ayırmaya kıydınız mı?

    4)
    Başka bir ağıt:
    Öldüm Allah yana yana
    Çıktığım merdiveni ine ine
    Ben bu kaderi ne işleyeyim

    5)
    Eşini askerde kaybeden bir kadının ağıtı:
    Yukarı mahallede yanan evim
    Bitlis'teki kalan beyim
    Sandıkçı Ahmet benim beyim
    İstanbul'un baş ustası
    Olmuş Bitlis'in hastası
    Askerde kalan beyim
    İrafa kabımı dizemedim
    Orta yere kilim yazamadım
    Yük yığıp karşında bakmadım
    Eline bir su dökemedim
    Eline peşkir veremedim
    Çarşıya yollayıp ardından
    Bakamadım beyefendim.

    6)
    Annesini kaybeden bir kızın ağıdı.
    Ana deyen yorulur mu?
    Karlı dağlar ayrılır mı?
    Hiç anasız durulur mu?
    Durmam anam durmam
    Kalkıp ben ele varamam
    Gayri ben seni göremem
    Ben anasız kuzu oldum
    Anam öleli sarardım soldan
    Övey ananın elinde
    Ben de köşelerde kaldım
    Anacığım beni kime koydun gittin
    Beni nere teslim ettin
    Ufacıkken boynumu bükün
     

Bu Sayfayı Paylaş