Ankara Kültüründe DİL

'Ankara Tanıtımı' forumunda ASİ MARDİNLİ tarafından 21 Nisan 2009 tarihinde açılan konu

  1. Sponsorlu Bağlantılar
    Ankara Kültüründe DİL konusu Dil (Lehçeler, ağız-şive, sözcük hazinesi, gün, hafta, ay adları)


    Günümüz Ankara ili 4 milyonluk nüfusu, 30.613km2`lik yüzölçümü ile Orta Anadolu Ağzı özelliklerini taşımakta idi. Bugün özellikle kent nüfusu başka yörelerden göç almış olup büyük ölçüde bu özelliğini yitirmiş durumdadır. Ağız özelliklerini artık yalnızca çevre ilçelerde ve köylerde görmek mümkündür.

    Söz dağarcığı: Ankara ağızları geniş bir söz dağarcığına sahiptir.Söz varlığı incelendiğinde eski Türkçe ve eski Anadolu Türkçesi döneminde kullanılan, ancak bugün yazı dilinde kullanılmayan bazı kelimelerin, farklı şekil ve anlamlarda da olsa, Ankara ağızlarında kullanılmakta olduğu görülür.

    Bu kelimelerin bazıları şunlardır.

    Altatar : Altılı Tabanca
    Avsunlu : Zehir Tesir Etmeyen
    Bazlama : Sacda Pişirilen Ekmek
    Bil : Bel
    Bisleğeç: Pişen Hamuru Sacta çevirmek için yassı tahta
    Capıt : Bez parçası
    Cıngı : Kıvılcım
    Çepken : Efe Yeleği
    Çot: Sakat
    Döş : Göğüs
    Enteri : Entari
    Farçalamak : Şımarmak
    Günüleme : Kıskanç
    Hayrat : İşine Devamsız
    Höşmerim : Bir Yemek
    Husalanmak : Merak Etmek
    Kaykılmak : Yan Gelip Yatmak
    Okkalı : Ağır
    Zati : Zaten
     

Bu Sayfayı Paylaş