ALıp Beni Götür BuraLardan İnsanın Uğramadığı Uzak KıyıLara

'Şiirler' forumunda NeslisH tarafından 30 Kasım 2008 tarihinde açılan konu

  1. NeslisH

    NeslisH Özel Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    ALıp Beni Götür BuraLardan İnsanın Uğramadığı Uzak KıyıLara konusu
    Akşam hüznü uzak dağların ardında
    trenler geçiyor
    gözlerimde mavi gecelerin yıldızlarına
    yüreğimde özlemin ince sızıları
    yorgun güvercinlerin kanat çırpınışlarında soluğum


    hep yolculuklardı sakladığım kendime,
    keşifsiz denizlerdi
    yıllarca ayrılığı biriktirdim deltalarda,
    yalnızlığı
    kendimden kaçıp kaçıp kurtulmak isteyen gemiydim
    deliydim herkesin akıllı olduğu dünyada
    yıllarca bir gemi gecmedi denizlerimde
    yıllarca göğsümde bir martı uçmadı

    sürgün kaldım yüreğimde
    biliyorum her akşam gözlerimde
    akıp giden o çağıltı
    avuçlarımda taşıdığın ateşle sudur yanyana
    o uzak dağların ardında bıraktığım
    menekşe gözlü kızın kokusudur
    her dizede yüreğimde kanayan sözcüklerle yazılan

    yüzümde sınırları çizilmemiş
    bir hüznün camları parçalanıyor
    depremler başlıyor her gece,
    şehirler çöküyor içimdeki çukura
    sabahları yeniden yüreğimde sızılarla uyanır bir dağçiçeği
    bakakalırım öyle uzaklara kanayan gülüşlerle, kırık düşlerle
    metropol kentin duvarlarına yapıştırılmış
    boynu bükük bir resim karesi gibiyim
    sanki,
    hüzünlü yüzüm aykırı sakalımla
    gecede kemanın hıçkırıkları,
    kimsesiz bir ölümün karanlığında

    yıllardır ayrılıklar
    yaralı nehir gibi akmaktadır
    rüzgarlar yalarken alnımın sahillerini,
    uzak denizlere savrulur düşlerim
    kirlenir mavi gülüşlerim,
    martılar yaralanır,
    havada asit ve kir kalır
    simsiyah bulut gölgeler yüzümü her gece,
    geceler, yaslandığım tek sığınak

    sevdalandığım kadınım
    gözlerimde buluştuğun geceler
    bir damla su düşünce hayatın uçurumundan
    son isyanını çekince yüreğim,
    alıp beni götür buralardan
    insanın uğramadığı uzak kıyılara
    ıssız denizlerde yanmak için,
    kendi içimde yaramı sarmak için...
     

Bu Sayfayı Paylaş