Alıştım, Dış Kapının Mandalı Olmaya !

'Şiirler' forumunda Dine tarafından 29 Kasım 2009 tarihinde açılan konu

  1. Dine

    Dine Özel Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    Alıştım, Dış Kapının Mandalı Olmaya ! konusu Alıştım, Dış Kapının Mandalı olmayaAlıştım…
    Alıştım acılarımın ağlamasına,
    Alıştım kimliksiz gezinmeye…
    Sevdanın her köşe başında cinnet geçirmeye alıştım
    Alıştım…
    Hasta benizli bir hayal uğruna yıktığım heykellerin lanetine

    Korku…
    Şüphe…
    Bencillik adına ne varsa bütünü yoldaşı oldu ruhumun,
    Yokluğun belasına düştü çareler,
    Çürümeye yüz tutmuş nefsime dar gelmiyor artık yalanlar,
    Alıştım…
    Kul olduğum sevdanın dış kapı mandalı olmaya
    Alıştım…
    Alıştım, ölmeden ölmenin tarifini sabır lisanıyla içime yazmaya

    Edebi kesilmiş bir sine uğruna…
    İnsan bellediğim…
    Aç karınlı dehlizlerin beynimi çatlatan çıngırak sesine alıştım,
    Sinsi gölge…
    Fahişe yatak…
    Cılız ölüm adına ne varsa bütünü musallat oldu cismime

    Yarı çıplak kahkaha ile…
    Çakır keyf yobazlık da cabası,
    Bulutların kanatları bile alıştı…
    Asri mezarlık raporlu ’’Aşk’’ şiirlerime

    Alıştım işte…
    Alıştım, her gece odamda yangın çıkaran ihanetlere
    Alıştım,Alıştım işte DIŞ KAPININ MANDALI OLMAYA
     

Bu Sayfayı Paylaş