Adananın Cografi Konumu Nedir

'Adana Tanıtımı' forumunda Mavi_Sema tarafından 29 Nisan 2011 tarihinde açılan konu

  1. Mavi_Sema

    Mavi_Sema Özel Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    Adananın Cografi Konumu Nedir konusu Adananın Cografi Konumu nedir
    Adananın Cografi Konumu hakkında bilgi
    Adana Coğrafyası , Adana Coğrafi özellikleri,


    ADANA'NIN COĞRAFİ KONUMU
    Adana İli 35-38 enlemleri ile 34- 46 doğu boylamları arasında ve Akdeniz Bölgesi'nde yer almaktadır Kuzeyinde Kayseri, doğusunda Kahramanmaraş ve Gaziantep, batısında Niğde ve İçel güneydoğusunda Hatay illeri bulunur Güneyi 160 kmyi bulan Akdeniz kıyılarıyla sınırlanan ilin yüzölçümü, 17253 km2'dir Şehir merkezinin denizden yüksekliği 23 m Olan Adana'nın, Aladağ, Ceyhan, Feke, İmamoğlu, Karaisalı, Karataş, Kozan, Pozantı, Saimbeyli, Seyhan, Tufanbeyli,Yumurtalık, Yüreğir olmak üzere 17 ilçesi 46 Belediyesi, 550 köyü bulunmaktadır

    YER ŞEKİLLERİ
    Adana ili, yer şekilleri bakımından dağlık ve ovalık olmak üzere iki bölüme ayrılır

    DAĞLIK ALAN
    İlin kuzeybatı, kuzey ve kuzeydoğu bölümleri, Orta Toros adı verilen dağ sistemi ile çevrelenmiştir Doğuda sınır, Toros sistemine giren Amanoslar'a dayanır Orta Toroslar üzerinde üç ayrı dağ sırası görülmektedir Bunlar, batıdan başlayarak Bolkar Dağları, Aladağlar ve Tahtalı Dağları'dır Ayrıca Orta Toroslar'ın kuzeydoğu uzantısını oluşturan Binboğa Dağları, ilin sınırlarını aşmakta, Kahramanmaraş iline uzanmaktadır Eski adı Bulgar Dağları olan Bolkar Dağları, batıda Taşeli Platosu, doğuda uzun bir oluk biçiminde uzanan ve jeologların Ecemiş koridoru adını verdikleri derin bir kanyon ile sınırlanır Batıda tepeciklerle başlayan Bolkar Dağları, kuzeydoğuya doğru gidildikçe yükselerek belirgin bir dağ sırası haline gelir Yükselti, kütlenin batısında 2500 m yi geçmediği halde (en yüksek tepeler 2474 m ile Yüğlük Tepesi ve 2418 m ile Kümbet Tepe), orta kesimlerde birden 3000 m yi aşar (Aydos Dağı 3480 m) Kuzeydoğuya gidildikçe, 3500 m yi aşan dağların, en yüksek tepesi olan Medetsiz Tepesi de (3524 m) bu kesimdedir Dağların üzerindeki diğer önemli doruklar; Gavur Dağı (3337 m), Yıldız Tepe (3314 m), Meydan Dağı (3132 m) ve Hacıhalil Dağıdır (3107 m):

    Kuzeydoğu-güneybatı doğrultusunda uzanan Bolkar Dağları'nın uzunluğu yaklaşık 150 km genişliği ise yer yer 40-50 km yi bulur ve Ereğli ovası ile Akdeniz kıyıları arasında aşılması güç bir duvar gibi yükselir Akdeniz kıyıları ile İç Anadolu arasında da ulaşımı engelleyici bir set oluşturan Bolkar Dağları'nın doğudan aşıldığı düzenli bir karayolu yoktur Başlıca karayolları kütlenin kuzeyinden ve güneyinden geçer Bunlardan doğuda olanı, kara ve demiryolunun bir ölçüde birbirini izlediği Ecemiş koridoru, bir de Antik Çağ'daki adı 'Pylae Ciliciae' olan Gülek Boğazı'dır İldeki dağların en yüksek tepelerinin bulunduğu Aladağlar, kuzeydoğu yönünde yaklaşık 100 km uzanır Genişliği ise 40 km kadardır Batıda Çakıt Suyu vadisi ile Pozantı ve Kırkpınar Dağları'ndan, Ecemiş Koridoru ile de Bolkar Dağları'ndan ayrılır Aladağlar, Zamantı Suyu, Eğlence Deresi, Çakıt Suyu ve bunların kolları ile parçalanmıştır Dağların yamaçlarında gür kaynaklara rastlanır Batı yamaçları doğu yamaçlarına göre daha diktir Kuzeye bakan yamaçlarda buzul aşındırmasının izlerine rastlanır 3200 m yükseklikte görülen bu izler, boyları 1 km yi geçmeyen küçük küçük buzullar halindedir Genellikle vadileri izleyen bu buzullar, yer yer de küçük çaplı buzul gölleri oluşturur Bu göller yedi Göller adıyla anılır Yoğun ormanlar ve çeşitli bitki katlarıyla Aladağlar'ın görkemli bir görüntüsü vardır Bol sulu akarsuları ve yemyeşil otlar ve ormanlarıyla özellikle yazın Akdeniz'in bunaltıcı sıcağından uzak, yaylalar kuşağı gibidir Bu dağlar üzerinde yer alan Pozantı, Çamalan, Tekir, Bürücek yaylaları bir plato özelliği gösterirler Aladağlar üzerindeki başlıca yükseklikler, Demirkazık Tepesi (3756 m) Torosan Dağı ve Kaldı Dağı (3374 m), Kol Tepesi (3588 m) ve Karanfil Dağı (3059 m) dir Bunlardan Demirkazık Tepesi, Toros Dağları'nın da doruğudur

    Tahtalı Dağları
    Seyhan Irmağı ile Zamantı (Sanvantı) ve Göksu kolları arasında uzanan dağların tümüne denir Kuzeydoğu-güneybatı doğrultusunda uzanan bu dağların üzerinde, Koç Dağı, Soğanlı Dağı, Beydağı, Alaylı Dağı, Bakır Dağı gibi doruklar sıralanır Tahtalı Dağları Seyhan ve Ceyhan vadileri arasında uzanan Binboğa Dağları'yla birlikte eskiden antitoros denilen dağların bir koludur Dağlar güneye doğru vadilerle parçalanmış ve geçilmez bir görünüş almıştır Kuzeydoğuda hemen hemen çıplak olan bu dağlar güneye doğru daha ormanlık bir bitki örtüsüyle kaplıdır Orta Toros Sistemi içindeki dağlar üzerinde Gülek Boğazı'ndan başka, Kozan'ın Akçalıuşağı Köyün'den sonraki Elmedere Geçidi bulunmaktadır

    OVALIK ALAN
    Bütünüyle Adana Ovası adı verilen havzanın kalan bölümüne Çukurova, kuzeyde kalan bölüme ise yukarı ova Anavarza denir İki ovayı Misis Dağları ayırır Tepe özelliği gösteren bu dağların en yüksek noktası olan Cebelinur Dağı'nın yüksekliği 770 m dir

    Çukurova Türkiye'nin en geniş delta ovasıdır Seyhan ve Ceyhan nehirleri ile Berdan (Tarsus) Çayı'nın getirdiği alüvyonlardan oluşmuştur ve karışık yapılıdır Sınırları coğrafyacılar arasında tartışma konusudur Bazılarına göre Yukarıova ile birlikte, güneydeki ovanın ikisine birden Çukurova denir Yörede oturanlar da Çukurova adını bu geniş anlamıyla kullanırlar Orta Toros eteklerinden Akdeniz'e kadar uzanan ovanın bütününü Adana Ovası adıyla anmak ve daha çok sayıda ova birimlerine ayırmak mümkündür Yüreğir, Misis, Ceyhan, Haruniye, Osmaniye ve Yumurtalık ovaları gibi, Bu ovaların en büyüğü 205000 hektar genişliğindeki Ceyhan Ovası, diğeri ise 125000 hektarlık Yüreğir Ovası'dır Ceyhan Ovası'nın denizden yüksekliği 20-50 m Yüreğir Ovası'nın ise 0-50 m arasında değişmektedir Adana ovası, il topraklarının %27'sini kaplamaktadır

    AKARSULAR VE GÖLLER
    Seyhan ve Ceyhan il toprakları içinde yer alırlar Rejimleri diğer akarsular gibi düzensizdir Seyhan Nehri (560 km), kuzeyde Toros Dağlarından Zamantı Suyu adıyla çıkar, çeşitli kollardan sonra Göksu ile birleşerek Seyhan adını alır ve batıda İçel sınırında Deli Burnu'nda denize dökülür Ceyhan Nehri (509 km) Adana ve Akdeniz Bölgesi'nin ikinci büyük ırmağıdır Elbistan'ın kuzeyindeki dağlardan doğar Hurma suyu, Söğütlü Deresi, Göksu Çayı ile birleşerek Ceyhan Irmağı yaklaşık 2500 yıl öncesine kadar, Seyhan gibi Karataş'ın batısında denize ulaşırken, sonradan Bebeli Boğazını yararak doğuya Dönmüş ve İskenderun Körfezine dökülmeğe başlamıştır 1935 yılında meydana gelen taşma sonucunda güneye Yönelmiştir O tarihten beri Hurma Boğazında denize dökülmektedir İlde ülkenin önemli barajlarından olan Seyhan Baraj Gölünden başka, güneyde kıyıda da ağızlarla denize açılan Akyatan, Akyayan, Tuzlagölü gibi birkaç kıyı gölü ve Aladağlar üzerinde Yedigöller adıyla anılan küçük buzul gölleriyle, karaisalı yakınlarındaki Barak köyü sınırları içinde Karstik Dipsiz Göl adı verilen alabalığıyla ünlü göller vardır

    İKLİM
    Adana, Akdeniz iklim özelliklerini taşır Yazları sıcak ve kurak, kışları ılık ve yağışlıdır Bölgede meydana gelen yağışlar, genellikle yamaç yağışları ve gezici hava kütlelerinin karşılaşması ile oluşur Ortalama yağış miktarı 625 mm dir Yılın ortalama 74 günü yağışlı geçer Yağışlar %51 kışın, %26 ilkbaharda, % 18 sonbaharda, %5 yazın düşer Yazın havanın nemle yüklü olmasına karşılık, bazı yıllarda hiç yağış düşmediği görülür Yazın bir alçak basınç merkezi olan Çukurova'ya denizden ve Toroslar'dan hava akımı olur Böylece dinamik nedenli bir yüksek basınç merkezi oluşur Bir taraftan denizden gelen nemli hava, diğer taraftan barajlar ve ovanın sulanması nedeniyle nem artar İklimin ve enlemin etkisiyle ısınan hava, birikim nedeniyle ağırlaştığı için yükselemez ve doyma noktasına ulaşamaz Böylece yazın nem yüklü sıcak bir hava görülür Ortalama nisbi nem % 66 olmakla beraber, yazın % 90'ın üzerine çıkar 37 yıllık ortalama sıcaklık 187 C'dir En soğuk ay Ocak, en sıcak ay Ağustos'tur Ocak ayı ortalaması 9 C, Ağustos ayı ortalaması 28 C'dir Ovanın sıcak olmasına karşılık, ilin topraklarında yükselti ve yüzey şekillerine göre iklim şartları çok değişir Yağışlarda da değişme görülür Dağlık kesimde yağışlar doğal olarak fazladır(Feke'de 9305 mm Saimbeyli'de 805 mm) Ovada ender olarak görülen kar, dağlarda erken başlar ve bazan aylarca kalır Adana'da yılın 1956 günü yaz günüdür Bu günlerin 1344'ü tropik gün olarak belirlenmiştir

    BİTKİ ÖRTÜSÜ

    Adana çevresindeki bitki örtüsü, Akdeniz iklim özelliklerini taşır 700-800 m'ye kadar bodur ağaçlardan oluşan makiler görülür Ancak, özellikle yerleşim ve tarım alanlarının yer aldığı alçak düzlüklerde, doğal bitki örtüsü insan eliyle büyük tahribe uğramış, çoğu yerde bütünüyle ortadan kaldırılmıştır Daha önceleri bu yerlerin doğal bitki örtüsünü, dayanıklı kızılçam ve bazı meşe ormanları oluştururken, bütün Akdeniz bölgesinde geniş yayılma gösteren maki topluluğu, ormanların yok edilmesi sonucu ortaya çıkmıştır Ormanların ortadan kaldırılmadıkları yerlerde, hemen kıyı gerisinde başlayan ve 800 m'ye çıkan maki toplulukları içinde rastlanan küçük kızılçam orman kalıntıları, bu durumun kanıtıdır
    800 m'den başlayan ormanlar, daha alçak düzeylerde yayvan yapraklı ağaçlardan (çoğunlukla meşe), daha yükseklerde ise iğne yapraklı ağaçlardan (sedir) oluşur Yaz mevsiminin kuraklığı ve uzunluğu bitki örtüsündeki çeşitliliği azaltır 2800 m'den sonra yavaş yavaş seyrelen sedir toplulukları, yerlerini Alp, alp altı ve Alp tipi çayırlara bırakır Alp tipi çayırlar sayısız çiçekleriyle bir halı görünümündedir

    JEOLOJİ
    Adana ilinin genel jeolojik yapısı iki kesimde incelenir Doğu Taridler kuşağı (Dağlık kesim), (Ovalık kesim) Doğu Taridler Kuşağı Alp dağlarının bir devamı olan Toros Dağları genç dağlar olup, III Jeolojik dönemin ikinci yarısında meydana gelmiştir Ancak ilk jeolojik dönem olarak kabul edilen Alt Kambriyene ait yüksek derecede metamorfizmaya uğramış sedimenter kayaçlarla başlamaktadır Aladağlar genellikle, Karbonifer sonu ile Permiyen başı (yaklaşık 280 milyon yıl önce) ve Tebeşir Dönemi (yaklaşık 136-65 milyon yıl önce) kalkerlerinden oluşmuştur Bu kalker kütleler arasında yer yer ultrabazik nitelikli efit kayaçlar bulunur Tahtalı Dağları'nın yapısına I Zaman kıvrımlı şist ve kireç taşlarıyla yeşil kayalar hakimdir Bolkar Dağları'nın temelini de Aladağlar gibi kar bonifer sonu ile Permiyen başına ait kireç taşları oluşturur Pekçok kez deprem ve yanardağ etkinliklerine uğrayan Bolkar Dağları, III Zamandaki Alp Dağı oluşumuyla bugünkü biçimini almıştır Yerkabuğundaki büyük yüzey şekillerinin oluşumuna yol açan eguojenik hareketlerin Sonuncusu ise, dağların günümüzdeki yüksekliğine ulaşmasını sağlamıştır Bolkar Dağları'nın yüksek kesimlerinde IV Zaman (Kuvaterner) a ait buzlaşmanın izleri görülür Adana Havzası III zamanın sonlarına doğru deniz ve kara kökenli sedimentlerin çökelmesi ile oluşmuştur Karışık yapılı bir delta olan Çukurova'nın güneyindeki bölüm, Halosende (y10 bin yıl öncesinden bu güne) alüvyon yığılmasıyla yeni eklenmiştir Bunun gerisinde Pleishosen'e (y 2,5 milyon yıl 10 bin yıl önce) ait daha eski bir delta vardır Bu eski deltanın yüzeyleri bugün üç ayrı taraça halinde yüksekte kalmıştır
     

Bu Sayfayı Paylaş