İman Hafife Alınamaz

'İman ve İslam Forumu' forumunda Dine tarafından 8 Mayıs 2010 tarihinde açılan konu

  1. Dine

    Dine Özel Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    İman Hafife Alınamaz konusu İman Hafife Alınamaz

    iman haifefe alınamaz İman, insanın en büyük sermayesi, kendisine bahşedilen en muazzam nimettir İnsan o sayede bir üveyk gibi Cennet’e kanatlanabilir, Cemâlullâl’ı müşahede edebilir ve Cennet’te Rabbin “Ben bugün sizden razı oldum” hitabına mazhar olabilir Bu dünyada insanın elde edeceği ve kaybetmekten ölürcesine korkacağı bîhemtâ bir elmastır iman Şair-i şehîrimiz bunu ne güzel dillendirir:
    “İmandır o cevher ki, ilâhî ne büyüktür,
    İmansız olan paslı yürek sînede yüktür”
    Evet, “iman insanı insan eder, belki insanı sultan eder” Yâni, insan gerçek insaniyeti de ancak iman sayesinde elde edebilir O sayede, melekleri dahi geride bırakır ve insanlığın sultanlığı mertebesine urûc eder
    Cenâb-ı Hak, imana o kadar önem veriyor ki, her insana imanı elde ettikten sonra, onunla bu dünyadan göçmek kaydı ile, eninde sonunda ebedî saadeti lutfedeceğini müjdeliyor Allah’ın Habibi, “Lâilâhe illallah Muhammedün Rasulullah” diyenin nihayet bir gün Cennet’e gireceğini haber veriyor Henüz yeni Müslüman olmuş, belki hiç amel etmemiş olsa bile Huzur-u İlâhîye yüzü parlak bir surette çıkacağını ifade ediyor Hz Cabir’in rivayetindeki şu hadisteki zât buna güzel bir misal teşkil eder: "Uhud günü bir adam Rasûlullah aleyhissalâtü vesselâm'a sordu: "Öldürülecek olsam, nereye gideceğim Ey Allah'ın Rasûlü?" "Cennet’e!" cevabını alınca elindeki hurmaları fırlatıp attı (Kafirlerin içine dalıp) öldürülünceye kadar savaştı" (Buhârî, Meğâzî 17; Müslim, İmâret 143; Nesâî, Cihâd 31) İman, o kadar yüce, o kadar temiz, o kadar ulvîdir ki, imana ait hakikatler ve iman edenleri hafife almak, küçük görmek kimsenin haddi değildir
    İki Hatıra
    Bir dostumun şu iki hatırası bu mevzuda benim kulağıma birer küpe olmuştur: “Ben yurt dışında hastanede çalışıyorum Görevim, hastaları ziyaret edip onlara moral vermek, onlarla dua etmek, Cumaları namaz kıldırmak vs (Chaplain’lık) Hastaneye ara ara gelen yaşlı birisi vardı Dışardan gelir, bazı işlerini halleder ve giderdi Çok yaşlı olmamasına rağmen konuştuğu zor anlaşılıyordu Her geldiğinde mutlaka benim odama da uğrar, biraz halinden vaktinden dem vurur, bazan da sıkıntılarını açardı Bahsettiğine göre evi ve ailesi yoktu Çoğu zaman da bir bahane uydurur (!) para isterdi Ben de elimden geldiğince yardım ederdim Ancak, artık yavaş yavaş bende bu adamın gerçekten Müslüman olup olmadığı hususunda şüpheler hasıl olmaya başladı Bir ara iyiden iyiye yalan söylediği ve beni kullandığını düşündüm
     

Bu Sayfayı Paylaş