İçimde yazılacaksın…

'Sitem ve Pişmanlık Yazıları' forumunda ASİ MARDİNLİ tarafından 5 Mayıs 2009 tarihinde açılan konu

  1. Sponsorlu Bağlantılar
    İçimde yazılacaksın… konusu
    Bir mermi düşüyor alfabeme, delik deşik oluyor harflerim.

    Yokuşlar çıkıyorum, inişleri olmayan. Taşlara takılıp yuvarlanmaktan bıkmıyorum. Adını intihar koyuyorum yaşamanın.

    Cam kenarlarında nereyi gördüğümü bilmeden bakıyorum. Yağmur çarpıyor yüzüme ve toprak kokusu bulaşıyor kalemime. Geldiğim yere yüzümü dönüyorum. Toprağın alnından öpüyorum.

    Bir şarkısı yok masalın; duyulduğunda hatıra geleceği. Sözleri de bitiyor ya şimdi… Ne desem boş… Ne desem sürükleniyor zifiri karanlıkta. Hiçbir sözün faydası olmasa da bu sona, bunca yazılmışlığın ardında bir son çizmeli dedim masala…

    Bir cellâda gülümseyecek kadar özlemek ölümü, ne demek bilir misin yar? Bir son yazarken sonunu çizmek yaşam haritana…

    Ah-u zar! Ne dem diner gözümdeki yaşlar?

    Diyebilir misin ki geçecek? Diyebilir misin ki masallar unutulur, biter, yok olur…

    Desen ki inanır mıyım artık?

    Bahar tükendi; sonbahar geldi. Dalından düştü masal…

    Yapsam bozulmayacak; bozulsa yapılmayacak kadar darmadağın tüm hayaller.

    Bu sonu bırakıyorum ellerine Yar. İster sakla, ister yırt at!

    Masal sonlarında üç büyük elma düşer bilirsin. Birincisi sana, ikicisi sana, üçüncüsü de sana olsun PrensiM.. Masaldan kendime pay ayırmadığım gibi bu son da düşmesin payıma…

    Bu sona bir kalem feda ettim Yar. Al götür kendini satırlarımdan…


    Ve Yarenliğim gider ve masal biter Yar.

    Unutma! Hep içime yazılacaksın

    İçimde yazılacaksın…
     

Bu Sayfayı Paylaş