ğönül hun oldu

'İslami Kıssalar & Hikayeler' forumunda ASİ MARDİNLİ tarafından 14 Mart 2009 tarihinde açılan konu

  1. Sponsorlu Bağlantılar
    ğönül hun oldu konusu ğönül hun oldu

    Gönül hun oldu şevkinden boyandım Ya Rasûlallah
    Nasıl bilmem bu nîrana dayandım Ya Rasûlallah
    Ezel bezminde bir dinmez figandım Ya Rasûlallah
    Cemalinle ferahnak et ki yandım Ya Rasûlallah

    Yanan kalbe devasın sen, bulunmaz bir şifasın sen
    Muazzam bir sehasın sen, dilersen rehnümasın sen
    Habîb-i Kibriyasın sen, Muhammed Mustafa’sın sen
    Cemalinle ferahnak et ki yandım Ya Rasûlallah

    Gül açmaz çağlayan akmaz, İlâhi nurun olmazsa
    Söner âlem, nefes kalmaz, felek manzûrun olmazsa
    Firak ağlar,visal ağlar, ezel mestûrun olmazsa
    Cemalinle ferahnak et ki yandım Ya Rasûlallah

    Erir canlar o gül bûy’i revan bahşın hevasından
    Güneş titrer, yanar didarının bak ihtirasından
    Perişan bir niyaz inler hayatın müntehasından
    Cemalinle ferahnak et ki yandım Ya Rasûlallah

    Susuz kalsam, yanan çöllerde can versem elem duymam
    Yanardağlar yanar bağrımda, ummanlardan nem duymam
    Alevler yağsa göklerden ve ben messeylesem duymam
    Cemalinle ferahnak et ki yandım Ya Rasûlallah

    Ne devlettir yumup aşkınla göz, rahında can vermek
    Nasip olmaz mı sultanım haremgahında can vermek
    Sönerken gözlerim asan olur âhında can vermek
    Cemalinle ferahnak et ki yandım Ya Rasûlallah

    Boyun büktüm, perişanım, bu derdin sende tedbîri
    Lebim kavruldu ateşten döner pâyinde tezkîri
    Ne dem gönlün murad eylerse taltif eyle kıtmîri
    Cemalinle ferahnak et ki yandım Ya Rasûlallah
     

Bu Sayfayı Paylaş