Ümit Yaşar OĞUZCAN

'Şairlerimiz Ve Şiirleri' forumunda Dine tarafından 29 Ağustos 2009 tarihinde açılan konu

  1. Dine

    Dine Özel Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    Ümit Yaşar OĞUZCAN konusu ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN

    HAYATI

    1926 - 22 Ağustos`ta Tarsus`ta dünyaya geldi. Babası Lütfi, anası Güzide.

    1939 - Eskişehir İnkilap Okulunu,

    1942 - Konya Askeri Ortaokulunu bitirdi.

    1942 - Basında ilk kez şiirleri Eskişehir Kocatepe ve Sakarya Gazetelerinde çıktı.

    1944 - İstanbul, Varlık, Büyük Doğu v.b. dergilerde şiirleri çıkmaya başladı.

    1946 - Eskişehir Ticaret Lisesini bitirdi. Aynı yıl Ankara ` da Osmalı Bankasına girerek bankacılığı iş edindi.

    1947 - Babasının Eskişehir`den Adana`ya nakli üzerine Osmanlı
    Bankasından ayrılarak Adana`da İş Bankasına girdi. İlk kitabı İNSANOĞLU
    basıldı.

    1948 - İlk eşi Özhan`la evlendi. İkinci kitabı DENİZ MUSUKİSİ çıktı.

    1949 - İlk oğlu Vedat dünyaya geldi.

    1951 - Turgutlu İş Bankasına atandı.

    1952 - İkinci oğlu Lütfi dünyaya geldi.

    1954 - Ankara`da İş Bankası Genel Müdürlüğünde göreve atandı. Üçüncü kitabı DİLLERE DESTAN çıktı.

    1955 - İlk taşlama, rübai ve dörtlüklerini yazmağa başladı. DOLMUŞ ve AŞKIMIZIN SON ÇARŞAMBASI adlı kitabları yayınlandı.

    1956 - BİR DAHA ÖLMEK adlı kitabı yayınlandı.

    1957 - KÖR AYNA ve İKİ KİŞİYE BİR DÜNYA adlı kitabları yayınlandı.

    1958 - İlk yedi kitabını BENİ UNUTMA adı altında bir kitapta topladı.

    1960 - KARANLIĞIN GÖZLERİ, SENİNLE ÖLMEK İSTİYORUM adlı şiir ve AKILLI
    MAYMUNLAR adlı ilk taşlama kitapları yayınlandı. İş Bankası Neşriyat
    Müdür Yardımcılığına atandı.

    1961 - Ankara`dan ve İş Bankasından ayrılarak İstanbul` a yerleşti.
    Altı ay Yapı ve Kredi Bankasında çalıştı. Yazarlığa ve yayıncılığa
    başladı. ÜSTÜME VARMA İSTANBUL, YENİ DÜNYA REKORU, SAHİBİNİ ARAYAN
    MEKTUPLAR adlı kitapları yayınlandı. İlk şiir plağı çıktı. Üç kez
    intiharı denedi, başaramadı.

    1962 - İstanbul basınında (Hür Vatan, Hareket, Cumhuriyet, Akbaba,
    Yelpaze, Varlık vb.) şiirleri, taşlamaları yazıları ve röportajları
    yayınlanmağa başladı. SEVENLER ÖLMEZ ve ÇİGAN GÖZLER adlı kitaplarıyla
    ikinci şiir plağı çıktı.

    1963 - İlk rubailer kitabı ÖTESİ YOK yayınlandı.

    1964 - BİR GÜN ANLARSIN ve HÜZÜN ŞARKILARI adlı kitapları yayınlandı. Üç sayı Yergi - Dergi adlı bir mizah dergisi çıkardı.

    1965 - SADRAZAMIN SOL KULAĞI, MİHRİBANA ŞİİRLER ve MEKTUPLAR adlı kitapları yayınlandı. Üç şiir plağı daha çıktı.

    1966 - BİRAZ KÜL BİRAZ DUMAN, TAŞLAR ve BAŞLAR, İNŞALLAHLA MAŞALLAHLA, SENİ SEVMEK adlı kitapları yayınlandı. Akbank ` a girdi.

    1967 - 25. Sanat yılı jübilesi İstanbul`da yapıldı. İlk Avrupa gezisine
    çıkarak anılarını AVRUPA GÖRMÜŞ ADAM adı altında Cumhuriyet ` te
    yayınlandı ve kitap halinde çıkardı. SEN AŞK NEDİR BİLMEZDİN adlı
    kitabı çıktı.

    1968 - BEN SENİ SEVDİM Mİ adlı kitabı çıktı.

    1969 - TOPRAK OLANA KADAR, AŞK MIYDI O, GÖBEK DAVASI adlı kitapları
    çıktı. İkinci Avrupa gezisine çıkarak İngiltere ve Kuzey ülkelerine
    gitti. Akbank`tan ayrıldı. Yeniden İş Bankasına girdi. İş Bankası
    Kültür Yayınları Müşavirliğine atandı.

    1970 - Aşık Veysel`in şiirlerini derleyerek DOSTLAR BENİ HATIRLASIN adı
    altında İş Bankası Kültür Yayınlarında çıkardı. HAKTAN YANA adlı kitabı
    yayınlandı. Enfarktüs geçirdi.

    1971 - ÖNCE SEN SONRA SEN adlı şiir kitabıyla ŞAİRLERİN SEÇTİKLERİ adlı Antolojisi yayınlandı.

    1972 - Rübailer kitabı İş Bankası Kültür Yayınları arasında çıktı.

    1973 - Büyük oğlu Galata Kulesinden atlayarak ihtihar etti.

    1975 - YALAN BİTTİ adlı şiir kitabı yayınlandı. İş Bankası Halkla
    İlişkiler Müdür Yardımcılığına atandı. Babsı öldü. Çağrılı olarak İran,
    Pakistan ve Kıbrıs`a gitti.

    1976 - İş Bankası İstanbul Parmakkapı Sanat Galerisi ` nin yönetimini öteki görevlerine ek olarak üstlendi.

    1977 - Kendi isteğiyle İş Bankasından emekli oldu. Tüm şiirlerinden
    yaptığı seçmeler ACILAR DENİZİ adı altında yayınlandı. Macaristan,
    Avusturya, Çekoslıvakya ve Romanya`ya gitti.

    1978 - İkinci eşi Ulufer`le evlendi. EN ESKİ YALNIZLIĞIMDIR AŞK BENİM
    adlı şiir kitabı yayınlandı. SAHİBİNİ ARAYAN MEKTUPLAR adlı nesir
    kitabı Anna Masala tarafından İtalyanca`ya çevirilerek yayınlandı.
    1980 - Ümit Yaşar Sanat Galerisini açtı. İtalya, Fransa ve İsviçre ` ye gitti.

    1982 - 40. Sanat Yılını 1 kitap, 1 sergi ve 1 geceyle kutladı. Güldürü
    Üretim Merkezi (GÜM) ne girdi. Yeni yergileri Güneş Gazetesinde
    yayınlanmağa başladı.

    1983 - DİKİZ AYNASI adlı taşlamalar kitabı çıktı. Tüm şiirleri 4 cilt olarak yayınlanmağa başladı.

    1984 - Şair bu yılda özlemini haklı olarak duyduğu son nefesin mutluluğuna ulaştı.

    * Şairin bazı şiirleri de İngilizce, Fransızca, Rusça, Yunanca,
    Almanca, Bulgarca, İtalyanca, Yugoslavca, Lehçe ve Arapça ` ya
    çevrilmiş, çeşitli antolojilerde yayınlanmıştır.




    ŞİİRLERİNDEN SEÇKİLER

    Aşk okudum- aşk dokudum
    Ben bu gönül tezgahında
    Aşk dokudum, aşk okudum
    Erenlerin dergahında
    Aşk okudum, aşk dokudum

    Her güçlüğü bile bile
    Göznuruyla, sabır ile
    Yumak yumak, çile çile
    Aşk dokudum, aşk okudum

    Bir ömür yana yakıla
    Yazdığım sığmaz akla
    Acımadım kırkdört yıla
    Aşk okudum,aşk dokudum


    Sevgi insanlığın özü
    Odur aydınlatan bizi
    Hak yolunda oldum terzi
    Aşk dokudum, aşk okudum.

    Günahından, sevabından
    İçtim aşkın şarabından
    Uluların kitabından
    Aşk okudum, aşk dokudum

    Aşk için şan da, şeref de
    Okudum saplı bu hedefte
    Yıllar yılı bir gergefte
    Aşk dokudum, aşk okudum

    Ümit Yaşar aşkla bende
    Kötülük olmaz sevende
    Bu can kaldıkça bu tende
    Aşk okurum, aşk dokurum.





    Ayrılanlar için

    Yollarimiz burada ayriliyor
    Artik birbirimize iki yabanciyiz
    Her ne kadar aci olsa, ne kadar guc olsa
    Her seyi evet her seyi unutmaliyiz

    Her kaderin tesellisi bulunur, uzulme
    Insan ne kadar sevse unutabilir
    Mevsimler, gelir gecer, yillar gecer
    Sen de unutursun bir gun gelir

    Hic yasamamiscasina, hic sevmemiscesine
    Unutursun o gunlerimizi, gecelerimizi
    O gunlerce gecelerce sevismelerimizi

    Her seyi evet her seyi unutabilirsin
    Hatta butun yazdiklarimi satir satir
    Kalirsa, icinde bir derin sizi kalir





    Ben Seni Sevdim Mi?

    Ben seni sevdim mi? Sevdim, kime ne
    Tuttum, ta içime oturttum seni
    Aldım, okşadım saçlarını, öptüm
    Içtim yudum yudum güzelliğini

    Ben seni sevdim mi? Sevdim elbette
    Bendeydi özlemlerin en korkuncu
    Çıldırırdım sen ne kadar uzaksan,
    Aşk değil, hiç doymayan bir şeydi bu

    Ben seni sevdim mi? Sevdim doğrusu
    Sevdikçe tamamlandım, bütünlendim
    Biri vardı ağlayan gecelerce
    Biri vardı sana tutkun; o bendim

    Ben seni sevdim mi? Sevdim en büyük
    En solmayan güller açtı içimde
    Omrumu değerli kılan bir şeydin
    Sen benim bozbulanık gençliğimde

    Ben seni sevdim mi? Sevdim, öyle ya
    Bir çizgiye vardım seninle beraber
    Ve bir gün orada yitirdim seni
    Ben seni sevdim mi? Sevdim, Ya sen beni?



    Bana bir şarkı söyle

    Ozledim sesini ne olur konus
    Bir gul actir zamanlarin otesinden
    Karanliklar icindeyim, kapkarayim bugun gel
    Gok mavisinden, deniz mavisinden
    Bana bir sarki soyle
    Icimde bir sey kimildiyor
    Gozlerim kan canagi, yorgunum, uykusuzum
    Bir baksana ne haldeyim deli divane
    Yaraliyim, caresizim umutsuzum
    Bana bir sarki soyle
    Yagmur ol yag usme, gunes ol isit
    Dokul karanligima isiklar gibi
    Al beni, en uzaklara gotur
    Sesin aksin icimde bir pinar gibi
    Bana bir sarki soyle
    Butun renkleri kat birbirine
    Buram buram bir turuncu getir gecen yazdan
    Bir tuy gibi, bir bahar dali gibi
    Hafiften, inceden, guzelden, en beyazdan
    Bana bir sarki soyle
    Bazan kar nasil hazin yagar bilirsin
    Kursuni bir gokyuzunden aglamakli
    Iste oyleyim, kapkarayim bu gun gel
    En huzunlu sesinle, en dokunakli
    Bana bir sarki soyle



    Bir gece ansızın gelebilirim

    Bu kadar yürekten çağırma beni
    Bir gece ansızın gelebilirim
    Beni bekliyorsan, uyumamışsan
    Sevinçten kapında ölebilirim

    Belki de hayata yeni başlarım
    İçimde küllenen kor alevlenir
    Bakarsın hiç gitmem kölen olurum
    Belki de seversin beni kimbilir

    Kal dersen, dağlarca severim seni
    Bir deniz olurum ayaklarında
    Aşk bu özleyiş bu, hiç belli olmaz
    Kalbim duruverir dudaklarında.

    Ya da unuturum kim olduğunu
    Hatırlamam belki adımı bile
    Belki de çıldırır, deli olurum
    Sana kavuşmanın heyacaniyle

    Aşk bu, bilinir mi nereye varır
    Ne durdurur özleyeni, seveni
    Bakarsın ansızın gelebilirim
    Bu kadar yürekten çağırma beni.
     

Bu Sayfayı Paylaş