Özdemir Asaf'ın Yalnızlık Şiirleri

'Ayrılık ve Yalnızlık Sözleri' forumunda Mavi_Sema tarafından 30 Nisan 2011 tarihinde açılan konu

  1. Mavi_Sema

    Mavi_Sema Özel Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    Özdemir Asaf'ın Yalnızlık Şiirleri konusu Özdemir Asaf Yalnızlık Şiirleri,
    Yalnızlık Şiiri Özdemir Asaf,
    Yalnızlık Özdemir Asaf

    Özdemir Asafın Yalnızlık Şiiri

    Yalnızlık

    I
    Yalniz kaldınız sanırsınız,
    Biliyorum.
    Yalnız bırakılmışsınız,
    Biliyorum.
    Ötesi yok.

    II

    Ötesi var:
    Yalnızlık
    Müziğin bile seni dinlemesidir.
    Yalnızlık
    İnsanın kendine mektup yazması
    Ve dönüp-dönüp onu okuması
    Yalnızlığın da ötesidir.

    Özdemir Asaf


    Yalnızlık Paylaşılmaz


    Yalnızlık, yaşamda bir an,
    Hep yeniden başlayan..
    Dışından anlaşılmaz.

    Ya da kocaman bir yalan,
    Kovdukça kovalayan..
    Paylaşılmaz.

    Bir düşün'de beni sana ayıran
    Yalnızlık paylaşılmaz
    Paylaşılsa yalnızlık olmaz.

    Özdemir Asaf
     
  2. Mavi_Sema

    Mavi_Sema Özel Üye

    Yalnızlık

    Yalnız kaldınız sanırsınız,
    Biliyorum.
    Yalnız bırakılmışsınız,
    Biliyorum.
    Ötesi yok.

    Ötesi var:
    Yalnızlık
    Müziğin bile seni dinlemesidir.
    Yalnızlık
    İnsanin kendine mektup yazması
    Ve dönüp-dönüp onu okuması
    Yalnızlığın da ötesidir.

    Özdemir Asaf


    Yalnızlığa Övgü

    Mutluluğun gözü kördür,
    Yalnızlık sağır.
    Ondandır biri tökezleyerek yürür,
    Öbürü uykusunda bile bağırır.

    Mutluluk yalnız kendisini görür;
    Unutur bu yüzden ilkin kendisini.
    Yalnızlık kendi tutukluğunda özgür,
    Boyuna bekler dönsün diye sesini.

    Mutluluk alışır kendisine, ölümden beter;
    Borçsuzluğuyla övünür, ama kedisi doğurmaz.
    Yalnızlığın gidecek bir yeri yoktur;
    Boyuna kapısına döner, açan olmaz.

    Mutluluğun mezarları, yalnızlığın heykeli var..
    Her ikisinin de saksılarında çiçek.
    Biri hep başka bir renkle solar,
    Öbürüyse ha açtı, ha açmayacak.

    Özdemir Asaf
     

Bu Sayfayı Paylaş