Öyle kahredici ki geceler...

'Şiirler' forumunda Dine tarafından 18 Ocak 2010 tarihinde açılan konu

  1. Dine

    Dine Özel Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    Öyle kahredici ki geceler... konusu

    Öyle uzun...
    Öyle kahredici ki geceler... Öyle kahredici ki geceler...
    Ne ayazı
    Ne tenine değince
    Buz gibi eden soğukluğu
    Ne de yalnızlığı çekilmiyor...
    Kıvranıyorsun karanlıklar içinde bir yerlerde
    İsyanlardasın
    Yanmalardasın
    Hasretlerdesin
    Acın ise sol yanını esir almış
    Beynin çatlayacak
    Yüreğin ise fırlayacak adeta
    Bir kendinlesin
    Bir de dört duvar...
    Haps olmuşsun tam ortasında
    Kaçsan kaçamazsın
    Tüm herşey senle
    Ne zaman ki sıyrılmaya
    Ne zaman ki unutmaya çalıştın yaşananları
    Hepsi duvarlara vurup
    Şamar misâli yüzünde patlıyorlar
    Sonrası...
    Çok derinliklerindeki yaraların azıyor
    Kanıyor içinde bir yerler
    Sol yanın acıyor
    Gözlerinden kanlar boşanıyor
    Haykırıyorsun avazın çıktığınca
    Ama hepsi boş
    Hepsi nafile
    Seni ne bir duyan
    Ne bir gören
    Ne de soranın var...
    Sonra dizlerinin bağı çözülüveriyor
    Olduğun yere çöküp kalıyorsun
    Başın ellerinin arasında
    Olabildiğince sıkıyorsun
    Dursun istiyorsun beynin
    Düşünemezhatırlayamaz olsun geçmişi...
    Ama olmuyor
    Olmuyor bir türlü
    Başaramıyorum
    Bahş'edilen emanete kıyamıyorum
    Sonra yine kendime
    Tenden örülü kafesime dönüyorum çaresizlikler içinde
    Gecenin karanlığında
    Ve dört duvar arasında
    Bu filmi yeniden başa sarıyorum
    Yine yalnızlıklar içinde kayboluyorum !...

     

Bu Sayfayı Paylaş