Ölümün Şahdamarına İlk Hamle..

'Nefret & İhanet Yazıları' forumunda Mavi_Sema tarafından 30 Haziran 2009 tarihinde açılan konu

  1. Mavi_Sema

    Mavi_Sema Özel Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    Ölümün Şahdamarına İlk Hamle.. konusu
    Sonsuz kovalamacaların sonucundayız.
    Elde;üçgen vücutlu bir sıfır,
    Tavanda ondalık bir yağmur
    Fikrimizde tipi..
    Kare kökünde aşk saklayan çift kişilik bir günah kaldı.

    Gözlerimin duvarını süsleyen,
    Hepsi acı çekmeye meyilli
    Hepsi mertebe sahibi;
    Gecenin ilk ışıklarına doğru hücum eden yarasa cemiyeti,
    Evet evet;
    Gözleri ameliyatla açılmış bir yarasa gibi,neyden kaçtığını bilmeden yaşayan
    Selülitli kadın portreleri kaldı.
    Bedava ekmek söylentilerinin fakir mahalleye intikal etmesiyle;
    Onlar artık benimle aç,onlar benimle tok!

    Tüm uzuvlarıma kutsal bir kitap edasıyla inerken şehvet
    Artık beni de sevmene gerek yok.

    Sonsuz kovalamacaların sonucundayız.
    Bana gitmek kaldı.
    Ve beni bırakmak için o yere;
    Sabaha karşı evimin önünden bir intihar
    Beni,tarifsiz bir istasyon özlemi aldı.
    Aklımda çürümeye mahkum gri kafiyeler
    Aklımda;
    Yerle gök arasına sıkışmış,
    İlk akıntıyla kendi sularına dönmeyi bekleyen
    Cennet yolcusu balığın,
    Cam tarafına kesilmiş,nemli bileti kaldı.

    Unutma!
    Ben giderken, sana bu coğrafyada kalmak yakışır.
    Bundandır ki;
    Biraz can bıraktım
    Biraz kan.
    Boş bavulun içinde yut diye sana yalanlar bıraktım..
    Bir bardak okyanus bıraktım pembe masana;
    Yut onları hemen!
    Yut!
    Her gece fikrimden bir çıkmaza düşüyorsun.
    Bari bu sefer,
    Dalı çürük bir dilek tut!

    Sonsuz kovalamacaların sonucundayız;
    Tanrının kalanı olmasın diye yaşım,
    Onu tüm putlarla beraber yaktım.
    Ben giderken sana kalmak yakışmaz diye
    Hafif bir ölüm..
    Sana altında biraz su;
    Terkedilmiş bir köprü bıraktım.





    Sonsuz kovalamacaların sonucundayız!
    Başlangıcı es geçilmiş bir hayatın kekremsi bir gözünden düşürdüm bu kez yalnızlığı..
    Bir yol eder de,bulur mu kayıplarını?
    Hafif bir ölüm demiş şair..
    İçindeki ağırlıkların taşıyabildiği hafiflik mi kalır?
    Herşey en ağırından ilerlerken..
    Zaman bile..
    Nasıl da ağır aksak adımlarım..
    İlk hamleyi ben yaptım.
    Şimdi sıra sende!
    ..
     

Bu Sayfayı Paylaş