Çocuğun manevi Beslenmesinde Babanın Terbiye Sorumluluğu

'Çocuk ve İslamda Eğitim' forumunda Dine tarafından 19 Ocak 2010 tarihinde açılan konu

  1. Dine

    Dine Özel Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    Çocuğun manevi Beslenmesinde Babanın Terbiye Sorumluluğu konusu
    Çocuğun manevi Beslenmesinde Babanın Terbiye Sorumluluğu

    Günümüz araştırmacıları “kötü çocuk yoktur, kötü terbiye vardır” düstûrunda müttefiktirler Kötü terbiye ise, öncelikle anne ve babadan gelen bir eksikliktir Elbette bu eksikliği, içtimâî ve fizikî çevre şartları tamamlayacaktır Yapılan istatistikî araştırmalar, suç işleyen çocukların büyük ekseriyetini, dağılmış veya geçimsiz, kavgalı, içki, kumar, sefahet gibi kötü alışkanlıklara mağlup âile çevrelerinden gelen çocukların teşkîl ettiğini göstermektedir

    İslâm dini, çocukların doğuştan suçlu olduğunu kabul etmez Tam tersine, yaratılışta asıl olan temizliktir, iyiliktir, mâsumluktur “Berâati zimmet asıldır” düstûru esastır İslâm’da, Hıristiyanlarda olduğu gibi doğuştan getirilen bir “aslî günah” anlayışı yoktur Aksine her insan herkeste müşterek olan ortak bir “fıtrat” (kabiliyetler mecmuası) üzere yaratılır Çevrenin telkîn ve terbiyesiyle Yahûdî veya Hıristiyan, Türk veya Arap, iyi veya kötü olur Bu husûs âyet ve hadîslerle ifâde edilmiştir (1)

    Şu hâlde, İslâm’a göre iyilik veya kötülük tamâmen çevreye bağlı, sonradan kazanılan bir vak’adır Bu bir terbiye işidir Bu sebeple İslâm terbiyeye çok ehemmiyet vermiştir

    Bir hadîste HzPeygamber aleyhissalâtu vesselâm: “Bir baba evlâdına güzel ahlâk kadar kıymetli bir şey (mal-mülk vs) veremez” (2) buyurmuştur Bir başka hadîste de, güzel ahlâk üzere terbiye almak çocuğun baba üzerindeki hakkı olarak tesbît edilmiştir (3) Kur’ân-ı Kerîm de pek çok âyette, evlâtların saâdet ve şekavetlerinden baba (ve anne)yi sorumlu tutmuş; bu sorumluluklarını yerine getirmeyenlerin, kıyâmet günü ebedî bir hüsrâna mahkûm edileceklerini açık, kesin ve ürpertici tasvîrlerle haber vermiştir (4)

    Çocukların uhrevî kurtuluş veya hüsrânlarından Cenâb-ı Hakk’ın âile reisini sorumlu tutması cidden mânidârdır ve üzerinde durulması gereken bir husûstur Bu âyetlerden hareketle hemen şunları söyleyebiliriz:
    1- Âile fertlerinin âhirette hüsrâna (zarara) uğramaları, onların dünyâda da hüsrâna düştüklerini, günahlar, cinâyetler işlediklerini ifâde eder
    2- Bunları hüsrândan (cinâyetlerden, kötülüklerden) kurtarmak kişinin gücü dâhilindedir Allah, bu sebeple babayı sorumlu tutuyor
    3- Bu kurtarmanın yolu güzel terbiyedir İyi bir terbiye sâdece âhireti kurtarmaz, dünyâyı da kurtarır Bu noktada diyebiliriz ki: âhiretteki hüsrân ile dünyâdaki suçlar, cinâyetler birbirinden kopuk değildir Âile reisine farz olan “iyi terbiye verme” işinin eksikliği sebebiyle dünyâda bir kısım kötülükler, cinâyetler işlenmektedir

    Kaynaklar:
    1-Buhârî, Tefsir, Rûm suresi 1; İbn Hacer, Fethu’l-Bâri, 10, 130; Müslim, Kader, 22, 23
    2-Hâkim, Ebu Abdillah en-Neysâbûrî (v 405 h), el-Mustedrek alâ’s-Sahîhayn, Haydârâbâd-Deken, 1335, 4, 263
    3-bkz el-Câmi‘u’-sağîr, (Münâvî’nin Feyzu’l-Kadîr şerhiyle), Beyrut 1972, 3, 394
    4-Şu âyetler görülebilir: Tahrîm suresi, 6; Zümer suresi,15-16; Şûrâ suresi,45



    İbrahim Canan (ProfDr
     

Bu Sayfayı Paylaş