Çanakkale zaferi konulu tiyatro metni (orotoryo)

'Tiyatro ve Skeçler' forumunda Mavi_Sema tarafından 10 Mart 2011 tarihinde açılan konu

  1. Mavi_Sema

    Mavi_Sema Özel Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    Çanakkale zaferi konulu tiyatro metni (orotoryo) konusu Tiyatro Metni Çanakkale Destanı
    Çanakkale Destanı ile ilgili tiyatro
    çanakkale şehitleri tiyatro metni
    Çanakkale destanı orotoryosu


    (OROTORYO)
    ÇANAKKALE DESTANI
    Çanakkale içinde aynalı çarşı
    Ana ben gidiyoooom düşmana karşı
    Oooof gençliğim eyvah.....

    Çanakkale içinde vurdular beni
    Ölmeden mezara koydular beni
    Oooof gençliğim eyvah.....


    1.ses:
    Çanakkale,
    Asırlara uzanır yolculuğun.
    Gecenin karanlığında suları yaran sal,
    İçinde kırk yiğidi Süleyman Paşa’nın...
    Ve Sarı Saltuk,Evronos Bey,Gazi Fazıl.
    İşte senin gerçek tarihin böyle başlar.

    KORO:
    Giriş kapısı Anadolu’mun,
    Geçiş kapısı Avrupa’nın.
    Sensin tapusu yurdumun.
    İlk defa seninle tanıdı Türk’ü,
    Son defa sende öğrendi,
    Seni ve beni unutamaz Avrupa.

    2.ses:
    Mavi denizlerinde hür martıların
    Oynaşırdı uzun asılarda.
    Huzur içinde yatardı denizine karşı
    Bolayır’da Süleyman Paşa.
    Uzak iklimlerden gelen gemileri,
    Selamlardı,gemiler Bolayır’ı.

    3.ses:
    Ezine’de Ahi Yunus,

    4.ses:
    Kaşıkcı Baba Kilitbahir ‘de,

    KORO:
    Gelibolu’yu bekleyen gönül erleridir.





    5.ses:
    Huzur , sükunet ister gönül erleri.
    Yatışları denize karşı,
    Gözlemek içindir gemileri.

    KORO:
    Ey güzel toprak,bedenimsin,tenimsin.
    Seninle kucaklaşan erlerinle:
    BENİMSİN,BENİMSİN,BENİMSİN....

    6.ses:
    Giriş kapısı sensin Marmara’nın
    Sen Anadolu’sun,Rumeli’sin.
    Sana evlat bağışlayan her ilisin.
    Kastamonu,Van,Kırklareli’sin...
    Kısacası sen : Türkeli’sin

    KORO:
    Bu vatan toprağın kara bağrında
    Sıradağlar gibi yatanlarındır.
    Bir tarih boyunca onun uğrunda,
    Kendini tarihe verenlerindir.

    7.ses:
    Yıl 1914............
    Kaynamada bütün Avrupa.
    Barut kokusu gelmede dört yandan
    Yeryüzü kaynamada;

    KORO:
    ATEŞ,ÖLÜM,KAN..........

    8.ses:
    Ülkeler sıkarken birbirine yumruğunu
    İnsanlık adına insanoğlu,
    Veriyor belki son soluğunu...
    Savaş çığlıkları yükseliyor gökyüzüne.
    Analar ,bacılar,dedeler,kan ağlamakta beride.

    9.ses:
    Hamılton karar vermiş:Şu boğazların
    Sahibi olacakmış,bugün değilse yarın...


    10.ses:
    Geçip Çanakkale’den hesapları
    İstanbul’u almak ister İngiliz cenapları...
    Sonra:Hasta Adam’ın
    Mirasını, bölüşmekmiş hülyaları...

    11.ses:
    Boşalmış beş kıtanın bütün denizleri.
    Çanakkale olmuş sanki geçit yeri...
    Karadağlı’sı,Fransız’ı,İngiliz’i...
    Kendi geldiği yetmiyormuş gibi
    Yanında bir de Hintli’si,Zelendalı’sı....

    12.ses:
    Fakat bu hesapta aldanmada hesapsızlar.
    Her hasta mutlaka ölmez.
    Türk’ü öldü sanmada soysuzlar.
    Daha dün Türk’tü efendisi
    Ne çabuk unutmada insan hafızası.

    KORO:
    Asırlarca söylenirken,
    Dillerde bizim şarkımız.
    Medeniyet bizimle doğdu.
    Hakk’a merdiven oldu ırkımız.
    Son rütbemizdi şahadet
    Ölümden yoktur korkumuz
    Birlik olur ölümüz,dirimiz
    Çelikten bir orduya
    Bedeldir ırkımız...

    13.ses:
    Ben ezelden beri hür yaşadım,hür yaşarım .
    Hangi çılgın bana zincir vuracakmış ?Şaşarım.
    Kükremiş sel gibiyim ,bendimi çiğner aşarım.
    Yırtarım dağları enginlere sığmam ,taşarım.

    14.ses:
    Her bucaktan mantar gibi
    Bitiyor çelik ordular.
    Denizden gökten topa tutuyordular
    Koç yiğitler,aç toprakları
    Durmadan doyuruyordular.


    KORO:
    Yurda olurken göğsümüz siper,
    Sırtlan gibi bağırıyor gemiler.
    Sanki boşaltmada içindeki ateşi,
    Bunlar mı Avrupalı,bunlar mı medeni?

    15.ses:
    Düşman sevinçle karaya tırmanıyor
    Şimdilik sessiz siperlere
    Yürürken sevinçle, azametle,
    Sahipsiz köy buldum sanıyor.

    16.ses:
    Ve birden saldırıyor , o aslan Mehmetcik...
    Fırtına yaratırken havada mermiler,
    Ok gibi fırlamada siperden her nefer.
    Bir adım gerilemiyor yerinden
    Kahraman Türk askeri.

    KORO:
    Adım atamaz siperden öteye düşman
    Ölmeden en son kahraman.

    17.ses:
    Garbın afakını sarmışsa çelik zırhlı duvar
    Benim iman dolu göğsüm gibi serhaddim var.
    Ulusun,korkma.Nasıl böyle bir imanı boğar
    Medeniyet dediğin tek dişi kalmış canavar.

    18.ses:
    Birbirine karıştı varlıkla yokluk.
    Çelik zırhlılarla iman dolu göğüsler.
    Ölen ölür, kalanınsa, kanı göğsünü süsler.
    Bire beş, beşe on gelmede düşman.
    Ortada zaferden eser yok, geride kalan mı?

    KORO:
    ÖLÜM!ÖLÜM!ÖLÜM!...Ölüler....Ve bir de kan

    KORO:
    Bayrakları bayrak yapan üstünde ki kandır.
    Toprak eğer uğruna ölen varsa vatandır.



    19.ses:
    Yaralı bir asker gibi saldırıyor Mehmetcik
    Bakmıyor düşmanın sayısına...

    KORO:
    O’nu siperden sipere uçuran iman var.

    20.ses:
    Hamilton haykırıyor:
    Ölün,dönmeyin geri
    “Yetişin bittik!”diye yalvarıyor telsizler.
    Tükenenin yerine yenisi yükleniyor
    Her yüklenişte düşman yeniden ümitleniyor.







    21.ses:
    Mehmetcik ise azaldıkça yeniden bileniyor
    Topları susturuyor”Allah Allah” narası.
    Kandan başı dönüyor çarpışanların.
    Durmazsa bu akın,duracak hayat yarın.

    KORO:
    Toz yerine uçuyor kollar,başlar , bacaklar.
    Son ümitle son defa saldırıyor Anzaklar...
    Uğrattık anzakları süngümüzle bozguna.
    İlk günüde mıhlandı düşman Arıburnu’na

    22.ses:
    Arkadaş, yurduma alçakları uğratma sakın.
    Siper et gövdeni dursun bu hayasızca akın
    Doğacaktır sana vadettiği günler Hakk’ın,
    Kim bilir belki yarın , belki yarından da yakın

    23.ses:
    Durur mu düşman,
    Bir daha , bir daha deneyecek şansını.
    Kendi ateşe dokunmuyor nasıl olsa,
    Taa Hint’ten , Kanada’dan getirmiş maşasını.


    24.ses:
    Bir er patlamamış bir bombayı geri sallıyor.
    Kendi silahıyla düşmanından öç alıyor.
    Son harpteki ölüler kalkmamışken ortadan,
    Yeni bir akın yaptı düşman Anafartalar’dan
    Elden ele geçiyor bazı tepeler,
    Otlar gibi süngüden geçiriliyor askerler.

    KORO:
    Harp şiddetlendi,yeniden saldırıyor,gök,deniz...
    Sağlar yetişmeyecek, ölüler!diriliniz...

    ATATÜRK:
    BEN SİZE TAARRUZU DEĞİL,ÖLMEYİ EMREDİYORUM.

    26.ses:
    Böyle emrediyordu Mustafa Kemal , erlerine
    Hepsi gülerek koştu ölüm siperlerine.

    27.ses:
    Başka hangi milletin komutanı askerine,
    Ölmeyi emreder savaşmak yerine.
    Aslında ölmek esarettir Türk askerine,
    Yaşamaksa , destanlar yaratmaktır kaderine.

    28.ses:
    Ezineli Yahya Çavuş derlerdi ona.
    Çiftini, çubuğunu vatan,namus bilir,
    Bir de Allah’ı tanırdı.
    O’na Fransız,İngiliz dendi mi
    Kendi gibi insanoğlu sanırdı.

    29.ses:
    İşte 25 Nisan 1915,
    Seddülbahir Köyü’ndeyiz
    Altı taburla çıktı kıyıya İngiliz...

    30.ses:
    Ezineli Yahya Çavuşa bir siper verdiler.
    Etten kemikten bir hisar oldu düşmana.
    Altı düşman taburunu on saat
    Kıyıda tuttu altmışüç adsız kahramanla



    31.ses:
    “Dur bakalım!”dedi Yahya Çavuş.
    Ne öyle aceleniz?
    Ordumuza zaman gerek...
    Ne kadar geç düşersek toprağa,
    O kadar pahalı olur canımız...

    32.ses:
    Bugün aynı siperde bir abide...
    Altmışüç şehitten on sekizi
    Yazılı bir yüzünde.
    Öbür yüzünde de:
    KORO:
    Bir kahraman takım ve Yahya Çavuş’tular,
    Tam üç alayla burada gönülden vuruştular.
    Düşman ,tümen sanırdı bu şahane erleri.
    Allah’ı arzu ettiler,akşama kavuştular.

    33.ses:
    Bu kahramanlık destanından kalan,
    İşte hepsi bu kadar...

    KORO:
    Bastığın yerleri toprak diyerek geçme ,tanı!
    Düşün altında binlerce kefensiz yatanı.
    Sen şehit oğlusun,incitme yazıktır atanı.
    Verme , dünyaları alsanda bu cennet vatanı.
    34.ses:
    Ben Mehmet oğlu Seyit’im.
    Namus borcumu ödemektir niyetim.
    Canımdır bu borçta en son diyetim.
    Denizden kuduran ateş cehenneminde
    Ödedi diyetini arkadaşlarım , sıra bende.
    Daha ne olduğunu anlamadan topun dibinde
    İlişti gözüme ikiyüzonbeş okkalık mermi
    Canı çıkmadan koçyiğidin
    Vatana borcu biter mi?
    “Bismillah “ dedim ta yürekten
    Sürdüm namluya birincisini.
    Sıyırdı geçti Ocean’ı direkten.
    Peşinden ikinci mermiyi gönderdim hedefe,
    Hakk için atış üçtür diye.
    Üçüncü mermi elimde, namlu da hedefte.


    KORO:ŞİMDİ OCEAN SULARIN DİBİNDE BEKLEMEKTE...

    35.ses:
    Kim bu cennet vatanın uğruna olmaz ki feda?
    Şüheda fışkıracak ,toprağı sıksan, şüheda.
    Canı,cananı, bütün varımı alsında Hüda.
    Etmesin tek vatanımdan beni dünyada cüda.

    36.ses:
    Sevinçle tırmanıyor düşman Conkbayır’ını,
    Sanır ki kimse durduramaz bu akını.
    Uçarak bir hamlede fundalıklı sırtlardan,
    Tam vaktinde yetişti,
    “MUSTAFA KEMAL” adlı yüce kahraman.
    Yıldırım sedasıyla dedi: - Eşsiz çocuklar!
    Önünüzde, biliniz mutlak ölüm var.
    Doymayan topraklara akıtıp temiz kanımızı,
    Mutlaka kurtaracağız vatanımızı.-

    37.ses:
    Üstünlüğü vermeyiz hiçbir savaşımızda.
    Öndeyiz, Mustafa Kemal durdukça başımızda.
    Gözleri ufku kollar, parmakları enginde,
    Arzın göğsü kabarır, O varken üstünde.
    Güneş daha kaç kere aydınlatsa cihanı,
    Bir kahraman millet ki bu, yazılmaz destanı.

    KORO:
    “Boğaz’da ölenlerin torunuyum.” Demek yeter.
    Rabbim, bu kıyıma sebep olanlara tufanlar gönder.

    38.ses:
    SUSUN!..... DİNLEYİN, KONUŞUYOR ÖLÜLER:

    KORO:
    -Niçin, kim için öldük?...

    39.ses:
    Zulmün topu var, güllesi var, kalesi varsa,
    Hakkın da bükülmez kolu, dönmez yüzü vardır.
    Göz yumma güneşten, ne kadar nuru kararsa,
    Sönmez ebedi her gecenin gündüzü vardır.




    KORO:
    -Millet yoludur, Hak yoludur, tuttuğumuz yol;
    Ey hak yaşa, ey sevgili millet yaşa....... Var ol!

    40.ses:
    Çanakkale GEÇİLMEZ ÖNÜNDE EĞİLMEDEN.

    41.ses:
    Heybetli ordulara mezar oldu bu toprak.
    Artık Çanakkale’ye kimse saldırmayacak.

    42.ses:
    İnsanlığı koruduk biz Çanakkale önünde.
    Göğsümüz bir iman kayasıdır.
    Dün de bugün de......

    KORO:
    Çanakkale , şehitler toprağı!
    Son savaşta vatanın,
    İkiyüzellibini koynundadır.
    Gencecik fidanları,dalı,yaprağı...
    Sana destanlar gerek,tarihin görmediği
    Destanlar gerek,yakılmaz ağıt.
    Destanına ancak denizler olmalı kağıt.
    Çanakkale,ey aziz vatan!
    Erlerinin nöbetinde...
    Sonsuza kadar Türk yurdu kalacaksın.
    Nesilden nesile hep sen anlatılacaksın.
    Bizimle birlikte zafer türkülerine katılacaksın

    43.ses:
    Dalgalan sen de şafaklar gibi ey şanlı hilal!
    Olsun artık dökülen kanlarımın hepsi helal;
    Ebediyyen sana yok ırkıma yok izmihlal.
    HAKKIDIR HÜR YAŞAMIŞ BAYRAĞIMIN HÜRRİYET,
    HAKKIDIR HAKK’A TAPAN MİLLETİMİN İSTİKLAL.


    (Çanakkale Şehitlerine adlı şiirin okunması ile orotoryo bitirilir.)
     

Bu Sayfayı Paylaş